lés 



stonden in doorsnede in het eene 53 , in het an- 

 dere 93 zulke rijen van cellen. Het onderzoek 

 der overige achtien leden wees in bijzonderhedeo 

 aan , in welke arithmetische belrekking de ge- 

 noemde getallen zijn , want het bleek dat he£ 

 aantal van de in eene reeks boven elkander staande 

 cellen was als volgt; 



256, 192, 158, 118, 102, 91,83,85, 76,76, 

 ^7, 75. 66. 71, 76, 70, 43, 15, 8,6; 



terwijl het aantal cellen van den dwarsen dod'- 

 meter de volgende reeksen toonde: 



93, 95, 90, 85, 80, 88, 87, 79, 85, 82, 77, 

 84, 88, 79, 95, 75, 82, 97, 74, 53 (1). 



Hieruit blijkt, dal de toeneming der elementaire 

 deelen in de lengte veel sterker is dan in de breedte , 

 en tevens ook dat de eerste allengskens in de laatste 

 schijnt over te gaan. 



(1) Dat beide ieze rcelcsen van gctalleD niet evcnreriig 

 zijn aan den onafgebroken voortgang van de grootte 

 der afmetingen , maar oudersclieidene oscUlatiën 

 aantoonen , mag , in het eerste geval wel worden 

 toegeschreven aan fouten bij het tellen, hetwelk, 

 onaangezicn nog de inspanning van het oog, met 

 onvermijdelijke hindernissen gepaard is ; maar , dit 

 moet, wat het laatste geval aangaat, zijne verkla- 

 ring ook daarin vinden , dat , nu eens meerdere 

 dan weder mindere vaatbundels in de doorsnede 

 vielen , welker elementen even als die der cellen 

 geleld, werdeu. i ' " 



