171 



in helwelL a de punt der as , b b deelen van 

 appeiiiliculaire organen en c. d. de eerste sporen 

 van hel internodium uitmaken. Ue cellen aan de 

 punt hebben in den regel eene middellijn van §^ 

 eener lijn , nadereu in het algemeen den bolvorm 

 en toonen nog geen in het oog vallend onderscheid 

 in hare middellijnen. Het grootste gedeelte van 

 dezelve bevat eene cellenkern , welke bijna de 

 geheele cellenruimte inneemt en in welke men 

 duidelijk een kernligchaampje opmerkt. 



De jongste bladen wijken hierin bijna niet af. 

 Van de buitenste afgeronde en evenredig breede 

 jjunt naar beneden worden de rijen grooter en 

 wel eens zoo groot als de buitenste zijn , zij be- 

 vallen op verre na niet doorgaans eene cellenkern. 

 Eerst ongeveer van de plaats c af lot aan d ont- 

 waart men, behalve de vergrooting der cellen ea 

 het in nog geringere mate te voorschijn komen 

 van de cellenkernen in dezelve, eene lineaire rang- 

 schikking , en wel in dier voege dat dezelve reeksen 

 schijnen te vormen. Ik heb slechts 5 op zooda- 

 nige wijze boven elkander sla;mde cellen kunnen 

 onderscheiden. Eene cel van gemiddelde grootte , 

 bedroeg in haren diameter, welke met de as even- 

 wijdig liep TTï'"' Hierna volgden eeuige lagen 

 van meer in de breedte verlengde cellen , eene van 

 welke men bij e opmerkt; dit was de eerste aan- 

 duiding van eeneu knoop, in welken reeda eenige 

 spir.'ile vaten waren op te merken. Hierna deed. 

 zich het tweede internodium Fig. 2 , voor , in 

 hetwelk reeds 7 in eene reeks boven elkander 



