172 



staande cellen waren te onderscheiden. Meest allen 

 van ongelijke grootte , echter veel wijder dan de 

 overeenkomstige cellen van het eerste intemodium, 

 waren zij doorgaans alle met cellenkernen voorzien. 

 De lengte van eene cel bedroeg ^^"', Op eene 

 gelijke lusschenlaag van den knoop volgde hel 

 3de intemodium (Fig. 3) reeds met 17 cellen in 

 eene reeks. Deze hadden dikkere wanden , zel- 

 den eene cellenkern en waren aanzienlijk grooter 

 geworden. 



De met de as evenwijdige diameter der cellen 

 bedroeg in de tweede cel van onderen (gelijk bij 

 de overigen) reeds j', streep, (n het vierde inter- 

 lernodium kon men zeer wel 46 boven elkander 

 staande cellen ontwaren, waarvan de diameter 

 JL.'" bedroeg. Dit intemodium was reeds gemakt 

 kelijker te meten en verkreeg eene lengte van 

 1,7"'. In het vijfde intemodium van 3'" lengte 

 hadden de cellen i'" , in het zesde van 4"' lengte 

 I, in het zevende van 4,7'" lengte J'', in het 

 achtste intemodium i"' enz. 



In een ander geval waren de verhoudingen der 

 dimensiën van de uiterste internodicn in derzelver 

 cellen, onder overigens geheel dezelfde verhoudin- 

 gen , als volgt : 



Lengte van het int. 1. 



1 _" 



lO 



Getal der in eene rij 



boven elkander 



staande cellen ... 2. 6. 22. 40. 70. 115. 



