180 



Werkelijk zijn alle deze deelen , sedert langen 

 lijd , als de meest geschikte beschouwd geworden , 

 voor de oplossing dezer vraag ; echter hebben zij , 

 ondanks alle aangewende moeite , tot geene ontwij- 

 felbare , zekere uitkomsten geleid. Wat de hoofd- 

 zaak aangaat moet ik erkennen , dat de meeste 

 waarnemers overeenstemmen in datgene , wat zij 

 gezien hebben , maar dat zij in de verklaring ver- 

 schiüen. Ook ik moet b. v. als volkomen waar 

 erkennen, alles wat Nügeli aanvoert over de vor- 

 ming van de spleetopeningen bij onderscheidene 

 monocotyledonische planten , zonder evenwel in 

 zijne verklaring te deelen , en ik voer hem het- 

 zelfde tegen als hetgene hij mij (t. a. pi.) heeft 

 toegevoegd : « de daadzaak is juist , maar de ge- 

 volgtrekking is geen noodzakelijk logisch gevolg 

 van dezelve." 



NSgbli heeft , naar mijn oordeel , het onderhavig 

 onderwerp op het scherpzinnigst nagegaan ; het 

 zal gevolgelijk , ten einde mijne wijze van 2;ien te 

 doen uilkomen , voldoende zijn om Nügeli's theorie 

 der cellenvorraing eenigzins naauwkeuriger te toet- 

 sen en te wederleggen. NacEii houdt de cellen- 

 kern in den regel (?) slechts als van eenen midde- 

 lijken invloed op het ontstaan van nieuwe cellen. 

 Hij geeft verder aan , dat zich de cellenkern op- 

 lost , dat weldra daaraan twee nieuwe cellen ont- 

 staan en dat zich het eerste spoor van het cellen- 

 ylies der jonge cellen om deze laatsten vormt ; 

 verder, dat de cellenkernen der jonge cellen weder 

 verdwijnen en dat bijna gelijktijdig de opslurping 



