59 



niones. Cel. Ledebour eam primo ac speciem distinc- 

 tam proposuit, dein autem in Fl. E,oss. ac synonynion 

 sub P. orientali L. junxit. Postea ab aliis pro specie 

 propria habita est, ab aliis cum P. orientali confusa. 

 E-em autem ipsse naturas judicio submittens, invenies 

 eam modo formam Abietis excelsae formare, nam cha- 

 racteribus nullis, exceptis iis supra datis, ab bac distat, 

 quas autem, diligentius exploratis, sat vagas esse repe- 

 ries. Formae extremae quidem eximie differunt quoad 

 configurationem squamaruni strobilorum, formis inter- 

 mediis autem tam gradatim inter se confluunt, ut, si 

 libentissime velies, limites nullos inter has invenies; 

 aliasque notas frustra qusesivi, quare forma, de qua agi- 

 tur, e Abiete excelsa vix varietatis nomine segregran- 

 da esset, nisi distributio geographica utriusque tam con- 

 spicue diversa et notabilis esset. Abies excelsa formam 

 occidentalem, Europaeam s. d., repraesentat, orientemque 

 versus jam ante oppidum Archangelsk desinit, neque 

 in tota peninsula Lapponica vidi; var. obovata e con- 

 trario formam orientalem seu Sibiricam offert, penisulam 

 Lapponicam Rossieeque partes orientales et Sibiriam 

 inhabitat, occidentemque versus sensim magis magisque 

 in Abietem excelsam typicam abit. Formte inter am- 

 bas intermediae (v. medioxima W. Nyl.) in tota Fen- 

 nia frequenter occurrunt, neque in Suecia desiderantur 

 ex Andf.rsson in litt., var. obovata autem exacte typica 

 e Fennia vix sit nota, nisi e paroecia Lappajärvi, Ostro- 

 bothnise australis, ibique modo unam arborem vidi, cui 

 strobili iis Abietis Lapponicee exacte similes, 



Observatu dignum quoque est dissimilitudo distribu- 

 tionis geographicse Pini et Abietis in lateribus Norve- 

 gise et Lapponise Possic». In maritimis Norvegise 

 Abies jam infra circulum polarem desinit (itaque longe 

 ante Pinum), indeque terminus ejus borealis efficitur a 

 linea ducta preeter australem partem lacus Enara, Lap- 

 poniee Fennicse, et lacum Colmejaur (Th. FRiiiS 1, c), 

 versus ostium sinus Kola, ubi terminum eundem atque 



