vollectione fungorum itinere in Lapponia orientali botanico, 

 qvod a N. I. Fellman et me sestate 1861 sumptibus Societatis 

 pro Fauna et Flora Fennica factum, mihi demandata, non pos- 

 sum, qvin catalogum earum plantarum, in hocce lectarum, illi 

 Societati trädam. 



Species, in eo itinere lectse, sunt circiter 425. Numero 

 hoc sane infimo neutiqvam conciudendum fungorura Lappo- 

 niam orientalem esse inopem. Qvamvis haec regio, in uni- 

 versum formas alens pauciores, specierum copia cum Fennia 

 australi, ubi e spatio multo minore 2000 species vel ultra 

 sunt cognitae, non comparanda, numerum tamen sollicitissima 

 pervestigatione ad triplo majorem vel ultra augeri posse duco. 

 Qvippe cum fungi, saltem carnosi, ut perbene constat, in di- 

 versis terris magis, qvam reliqvse plantse, sint communes, Ko- 

 rum proventus magis ab indole regionis physica, qvam varie- 

 tate climatis, pendeat et quum deniqve pars hujus regionis 

 maxima silvis pineis vel abiegnis, in qvibus fungi, praeprimis 

 spectabiles et perfectiores, ut Cortinarii, Agarici, Hydna, Cla- 

 varioB, eximie luxuriant, plus minus est obducta, vegetatio 

 Lapponica tantam egestatem et tantas diversitates a flora Fen- 

 nise australis, qvantas hic catalogus praebet, proferre non po- 

 test. Causge j)ropterea messis exiguse non in paupertate ve- 

 getationis sed in aliis rationibus qvaerendse sunt, ut in defectu 

 arborum nobiliorum herbarumqve plurium, in Fennia meri- 

 dionali obvenientium, qvare numerus Pyrenomycetum, in parti- 

 bus omnis plantse morientibus vel emortuis vigentium et sine 

 dubio formis ditissimorum, maxime diminutus evadit, in aere 

 sicco vel in genere tempestate, vegetationi non favente, qvare 

 plurimi, imprimis carnosi et meteorici, ut multi Agaricinei^ 

 Clavarinei et Myxomycetes, nec non coriacei, ut nonnulli Hyd- 

 nacei, provenire non valebant, in eoqve deniqve qvod, prius- 



