' -*&$& H@ä§§2ä§S8S^H &&&K 



LICHENES ÀRCTOI 



EUROPiE GROENLANDIAEQUE HACTENUS COGNITI. 



COLLEGIT, EXAMINAVIT, DISPOSUIT 

 TH. 91. FRIES, 



riIII-. DOCT. , BOTAN. DOOENS UPSAL. 



Licliencs minimi mulas tegunt ru]>cs, illns reddnnt 

 jucunclas et atrae liumi prima sunt origo, et consequenter 

 primus gradus vegetationis. Ecquis itacjue dieere posset 

 horum cognitionem esse inutilem? 



Linné, Am. Aead. III. p. 244. 



Äatis jamdiu inter om nes constat, quo majore in qualibet terra varietate et 

 ubertate abundet natura, eo rerum naturalium studioso minus evadere sin- 

 gularum specierum momentum, nam, ut veram possit claramque rei univer- 

 sae concipere notionem, mole quasi obruto fit necesse ab singularum con- 

 templatione animum abstrahere et ad typos, quos dicunt, insigniores modo 

 et insolitos attendere, qui sua indole et priva regionem induant. In aliis 

 vero terris, sub asperiore sitis coeli plaga, ubi tempestas saeva atque iniqua 

 impediit, quominus solita uteretur prodiga natura liberalitate, et exiguum 

 tantum formarum numerum earn passa est progignere, aliter omnino res se- 

 se habet. Hic enim singulam speciem locum baud obscurum obtinere fas 

 est — quippe quae vegetationis partem satis eminentem efficiat — ; pleniore 

 igitur, accuratiore, subtiliore, ut ita dicam, opus est specierum cognitione, 

 ut certam vegetationis propriique ejus ingenii notitiam assequamur, quam in 

 terris, largioribus naturae mitioris gaudentibus donis. Unam igitur alteram ve 

 specierum (characterum scilicet gravitate haud notabilium) e vastis Brasiliae 

 Indiaeque Orientalis silvis, innumeris paene ac diversissimis formis variega- 

 tis ornateque distinctis, reportatam decadem nosse minus — hactenus sal- 

 tern — refert simul et oblectat, quam paucas solum species antea in- 

 cognitas indagare, regiones perenni fere horrentes gelu glacieque habitan- 



