106 



scientiae videri voluerunt, omnibus su um nomen anteponentes "nimis com- 

 probantes — indéque profecta difficultas, tironi praesertim , nil nisi probam 

 et ingenuam voluntatem et ardens veritatis studium, quod de se praedicare 

 possit, habenti, quae vera sint, semper perspiciendi, sint, quaeso, pro ex- 

 cusatione, si in clispositione systematica et specieljus generibusque admitten- 

 dis errata commiserim; — nee reformatons nomen consector, nil ultra pe- 

 tens, quam in quibusdam rebus ut ad veritatem indagandam aliquantulum 

 conferam. 



Et ad earn ipsam rem Suecani utique liclienologi studium et operan» 

 magni posse discriminis fieri, quis est quin coniiteatur? Nain et varia nee 

 ullibi fere cadem locorum natura et abundans ubique harum plantarum nu- 

 merus amplissimum praebent quaerendi atque examinandi argumentum; 

 omnium tarnen ei antiquissimum esse debet, labores et opera antecessorum 

 gentilium cog-nita, rata, agnita reddere. In novandis enim rebus lichenolo- 

 gicis ab inseiis saepe et invitis scrip torib us gravia sunt vitia commissa, 

 quum, certis carentes atque genuinis exemplaribus, descriptiones aueto- 

 ruin antiquorum male atque perverse interpretati, species non raro confu- 

 derint, unde synonymia, jam antea satis intricata et aneeps, longe enodatu 

 explicatuque difficilior evasit. Atqui hand admodum — dixerit forte quis- 

 piam — magni interest, utrum hoc an illo salutetur species quaedam no- 

 mine, dummodo naturae ejus atque indolis verain habeamus diligenterque 

 exploratam notitiam. Verum quidera illud aliquatenus, sed ex empirica po- 

 tissimum scientia, quae conjectura solum inani vanisque opinionibus nitan- 

 tur, removenda omnia et delenda esse, nemini non persuasum credo; omnia, 

 quae accedunt tantum ad veritatem eamque quasi tangunt, scientiam dede- 

 corant, quare aut castiganda sunt et corrigenda aut rejicienda et repudianda. 

 Nee igitur amplius jam credo eunetandi esse tempus, tpiominus ad expli- 

 cantlam et digerendam synonymiam — nam »patrum studia numquam negli- 

 genda» — omnem intendamus strenui indefessique operam, ne premant 

 quondam gravisshnae difficultates — sive etiam inexsuperabiles opprimant 

 — omnes ejusmodi conatus. Quod ad me ipsum attinet, longe me majore 

 affici laetitia affirmare audeo, si antiquam speciem confusam neglectamve 

 restituere contigerit, quam novam invenire, omnesque ut idem sentiant, 

 quantopere sit exoptandum, hoc loco monere opus esse non puto. Tanto- 

 que minus talis specierum antecedentium scriptorum recognitio superflua 

 potest atque inutilis esse, quod imprudens illa et negligens synonymorum 

 repetitio et — paene dixeram — ruminatio (quum transscribat tantum alius 

 alium, ad primum fontem consulendum numquam regressus), cujusmodi ipsis 

 his temporibus non magis quam praeteritis manifesta defuerunt exempla» 



