109 



centiora systemata prac ceteris Koerberi logices, quam dicunt , singulari con- 

 stantia; iiequeo tarnen scntentiam meara supprimera, nimiam ibi thalli na- 

 turae attributam esse vim ideoque formas longe inter se remotas et diremp- 

 tas, quae hand cuiquam, ut inea quidem fert opinio, potest esse dubium, 

 (piin arctissiine sint conjunctae. Nee possum dissimulare, induxisse me ani- 

 mum — quod nonnullis, perbene scio, insanum paene videbitar — syste- 

 maticam quondam lichen urn dispositionen), ad discrepantiam sporaruin pri- 

 mario habito respectu , acquis omnium postiilatis esse satisfacturam, — at 

 tale systema priusquam rite concinnatum poterit prodire et applausu salu tari, 

 permulta jamdum praetervisa vel non satis intellecta diclicisse opus erit et 

 perspexisse. — Hoc in opusculo distributionem, quam dedit Pater, lichenum 

 maxime secutus sum, quibusdara tantummodo rebus mutatis. Prima ibi di- 

 visions ratio summorum, quos omnes agnoscunt admittuntque scriptores, 

 ordinum (Heterolichenum atque Homolichen um) in apotheciorum in- 

 dole quaeritur, unde in quattuor analogas series disced unt, quarum cujus- 

 que formae optime evolutae (tliallo scilicet fruticuloso praeclitae) agmen du- 

 cunt. ') Neminem quidem minus, quam me ipsum, fugit, quantis et hoc 

 systema vitiis et infirmitatibus deformetur, sed ex altera parte tot mihi vi- 

 sum est virtutibus commendari, ut vix eo uti dubitem, donec aliud sit pro- 

 latum, cui primas omnium consensu partes déferre liceat. Quod temporis 

 spatio non admodum longo interjecto fore ut assequi continuât, mira et in- 

 solita, quae in bac Botanices parte novissimis annis apparuit, laboris indu- 

 stria ardorque et studii subtilitas atque acumen laete probeque spondet. 

 Ad generis deinde notionem quod attinet ambiguamque hujus inter- 

 pretandae et definiendae rationem, in majores etiam incidi cliflicultates, quum 

 non dissentiant modo de hac re plerique hodierni lichenologi, sed acerbi- 

 tate etiam parum conveniente — omnem sibi ipsis auctoritatem vindicantes, 

 derogantes ceteris — quod cuique sit persuasum, ut ratum fiat et compro- 

 batum, contendant. Qua in re ncutro studui consulto inclinare: neque enim 

 sententiae potui subscribere, ex qua genera antiqua "in plura separare aegre 

 ullius esset utilitatis, quum subdivisionibus stirpes varias specierum complec- 

 tentes (? — tibus?) propositum idem adtingatur atque sim ul évitent ur nomina 

 nova, quae fere semper memoriae scientiaeque sint molesta' ideoque oportere 

 "genera, quantum fieri possit, ante accepta et a patribus scientiae creata, in- 

 tégra servare" — nec facere potui, quin in exigua solum thalli formae spo- 

 rarumve magnit udinis differentia positam nova condendi genera caussam ni- 



1) Non magna admodum re vera exstat inter hune genera disponendi modum et a Cel. 

 Koerbero adhibitnm discrepantia; in eo est bita, quod quae ab altero affines existimantur formae, 

 ab altero hae pro analogis habentur. 



14 b 



