110 



mis artificialem esse naturaeque abhorrentcm opinantibus assentirem. Illius 

 si proprie rationem habemus sententiae, non modo quo majores faciat scien- 

 tia progressus — et ultimis lustris quam maxime insignia cepit incrementa 

 — , eo mihi ineptior videtur magisque incommoda, sed etiain sibimet ipsi 

 baud satis earn convenire, clare patet. Nam erratum illud, nova generum 

 nomina scientiae esse molesta J ), ut oinittam — nomenclaturam enim, ut 

 ajunt, bo tarn cam, qualis bis ipsis sit "patrisque scientiae" Linnaei fuerit tem- 

 poribus, si respexerimus, diversissimam undique nobis oblatam speciem in- 

 veniemus — , certo mihi certius videtur, non molestius saltern esse memoriae, 

 unum generis nomen, licet major sit eoruin numerus, memoria teuere, quam 

 aliud latius patens et nova insuper subdivisionum vel sectionum, in quas 

 abeat, sive nomina sive cbaracteres. Eoque minus reprehendendum 

 puto, hoc me praeceptum neglexisse, quod ipse auctor ita tantummodo id 

 curat servare, ut, quum de generibus ab aliis scriptoribus propositi« agitur, 

 eo se tueatur, minime vero, quum, notas plus minus levés ci tans, nova ipse 

 créât genera , ejus sit memor. 



Exposui jam supra, in generibus agnoscendis ut media sequerer, 

 operam me dédisse, communi generis nomine species comprehendens, qua- 

 rum quum forma tballi turn externa et interna apotheciorum structura cer- 

 tain ofterant et constantem congruentiam. In quo Massalongii , Kuerberi, 

 Trevisanii aliorumque vestigia persecutus, magnam jure formae, colori, struc- 

 turae sporarum existimavi auctoritatem esse conciliatam; contra mihi profi- 

 tendum , perexiguam nimirum ad spermogonia curam et attentionem me con- 

 tulisse, partim quod multo quam sporarum paucioribus hae particulae com- 

 potes sunt diiferentiis, partim quod de vera eorum natura prorsus fere 

 dubü et incerti bactenus pendemus, partim denique quod nimia eorum mi- 

 nuties baud contenmenda objicit impedimenta, ne characterum inde quaesi- 

 torum — ad practicum quidem usum — utilitas sit memoranda. Sum ta- 

 rnen ad credendum propensus, in plerisque dumtaxat, quae admisi, generi- 

 bus nihil singularum specierum spermogonia partcsque eorum internas inter 

 se recedere. — Sed etiam has, quas nuper edidi, in generibus terminandis 

 amplexus sententias, auceps saepe animo baesitabam, et nonnullis locis — 

 ingenue libereque eloqui non vereor ~ genera quaedam jam recepta ut in 

 unum cogerentur, valde inclinabat voluntas. Ast ubi non affatira habcbam 

 mihi persuasum, vera esse, quae arbiträrer, aliorum interea auctorum opi- 



1) Hanc sententiam, quae approbuta et accepta utio eodemque statu scientiaru detineret, 

 si stricte atque coustanter sequi et observare placuerit, ad antiquum illud Lkhenis genus forsan 

 tetenderis restituendurn, — quod memoriae quidem unicuique est fatendum quam minime esse 

 molestum; saluti vero scientiae num rite sit eo consultum, in medio volumns relictum. 



