118 



elaeina, Placodium stramineum, Xanthoria crenulata, Acarospora molybdina 

 et peliscypha, Lecanorhia aipospila , Lecanora oculata, poliopJiaea , /lelicopis , 

 atrosulpfiurea , Gy alerta foveolaris, Psora rubiformis, Biatora fuscescetis, Tor- 

 noënsis , cinnabarina , Pertusaria Sommer feltii et xanthostoma , Microghna 

 sphinctrinoides , Verrucaria mucosa, ceulliocarpa et stria tula ', Phylliscum en- 

 docarpoides , Pyrenopsis lignyata, Tliermutis velut'ma e. s. p., nonnullas ut ta- 

 ceam hoc in opere public! juris primuin factas species. 



Neque tarnen quae privae atque recedentes species adsunt peculiarem solae 

 regionis cujusdam Florae taciem inducunt, sed conferunt etiam non mediocriler 

 quae desunt species — eas dico, quanini in adjacentibus regionibus larga exstat 

 frequentia. Quam ob rein licheiiologo, arcticas obeunti atque perlustraiiti ter- 

 ras, magna necesse est miratio injiciatur, quum pervulgatas alibi Vstieam barba- 

 tam, Everniam prunastri et furfuraceam, llamalhiae calicaris formas, Stictam 

 pubnonariam , Xanthoriam parietitta?» , Physciam ciliarem, Umbilicariam pu- 

 stulalam aliasque sive prorsus desiderari sive parce modo (ut pliirimum meridiem 

 tantum versus) apparere animadverterit. De lignicolis praecipue Iichenibus hoc 

 accipiatur, quorum perquam exiguus est numerus, terrigenis et saxicolis vigenti- 

 bus ac paene luxuriantibus. Quin etiani , ut satis apte monet Walilenber- 

 gius, "fere omnes licbeues äpud nos in arboribus et lignis crescenles in summo 

 septentrione saxatiles [xe\ terrigenaej evadunt, antequam desinunt", quod v. c. in 

 Ramalina calicari var. farinacea, Cetraria, glauca et saepiticola , Sticta scro- 

 biculata et linita, Parmelia hyper opta , Xavtlioria pariethta, PJiyscia ciliari, 

 obscura, puheruhpta ceterisque observare licet. — 



Quo claiius vegetationis ingenium perspiciatur atque percipiatur explora- 

 tius, quum de arcticis alpinisque locis agitur, distinctas assolet, arborum lierba- 

 rumque maxime frequentium atque insignium habita ratione, regiones circumscri- 

 bere et designare; itaque territorium, de quo hoc loco quaèritur, in regiones 

 camporum alpin o rum, betuiae, pinetorum et litoris marini est divisum, quarum 

 tarnen interdum deest una duaeve et prima tantum ac postrenia possunt vegeta- 

 tione mere arctica dici gaudere. Certos tarnen et constantes liaruin regioiuim 

 terminos non magis, quam omnino in natura, edere licet. Et ad phanerogamas 

 certe plantas maximi haec descriptio ponderis est, nee in Iichenibus quidem ipsa 

 caret utilitate, licet minor sit, quoniam, ad hos quod attinet, matricis piaesertim 

 indoli recedentem habitum vegetatio debet. Quarum rationum utramque pariter, 

 ne dicam conjunetim, observare studebo, breviter jam species nuncupations, quas 

 praecipuas diversa loca gignunt. 



Si alpinos primo campos adscendimus, Iichenibus saepe prorsus obtectum 

 inveniemus solum, inter quos eminent Alectoria ochroleuca a. rigida, Cornicula- 

 ria divergent, Cetraria islandica , cucullata , nivalis, Siphula, Cladoti.ia bel- 



