128 



sime in Groenlandia (in ramis Salicis glaucae in alpibus infer. Kuksiarsuk: 

 J. Va h I.). Hae ultimae semper steriles sunt Iectae. 



Perbene scio, plurimos hodiernos Lichenologos minime mini, formas alla- 

 tas conjungenti, assentiri, sed non solum veterum scriptorum aùctoritate, sed 

 etiam et praecipue propria experientia, studio in natura conquisita, nitor. Thallus 

 enim oninino eodem modo variât ac Bryop. jubdti ab omnibus in unam speciem 

 conjunctae formae, et var. /?. adeo medium inter «. et y. tenet locum, ut, si hae 

 disjungantur, cui adscribenda sit, vix possit dijudicari, praecipue quum, rectissime 

 monenle Smrft. , apices ejus interdum inveniantur nigricantes. Praeterea in om- 

 nibus structura interna apotheciorum (varietatis ß. e Terra Nova vidi) omnino 

 est eadem: asci subsaccati, paraphyses cohaerentes, apice virescenti-fuscidulae, 

 sporae 3 — 4- nae, simplices, ellipsoideae I. ovoideo-oblongae, primo dilute, dein 

 intense olivaceo- I. brunneo-fuscae, primo late limbatae, 0,u;>8— 3f> mm. longae et 

 0,014 — 20 mm. latae. Quibus rebus commotus nolui in plures species distribuere 

 formas, inter quas nulli qnidem cbaracteres, multae autem formae intermediae 

 adsunt. — Insignis est morbosa ilia transformatio thalli scrobiculato-foveolati, dila- 

 tât! , interdum excrescentiis amplis foveolatis obsiti, quae in var. §. baud raro 

 occurrit. 



* A. Thitlensis Th. Fr.: thallo fruticuloso, rigidulo, teretiusculo, erecto, 

 subdichotome ramoso, apicibus plus minus deflexis, nigricante Iividove, 

 basi pallidiore; apotheciis (non visis). 



Syn. Cornïculqria oc/irolcuca /?. nigrescens Ach. Univ. p. 6l5, Syn. 

 p. 301 (p. p.)?? — Alectoria Koerb. Pg. p. 5? 



Lichen ochr oleums Wnbg. Lapp. p. 438 (p. min. part.). 

 Exs. Th. Fr. n. 28. 



In campis rupibusque muscis et lichenibus vestitis totius regionis 

 Scandinavieae, Lapponiae Rossicae (hb. Mus. Petrop.), ins. Spitsbergensium 

 (J. Vahl.) et Groenlandiae pluribus locis (idem) minime rara ut etiam in 

 ramis juniperi et betulae parcius. — E Terra Nova earn quoque vidi (sub 

 nom. Alect Boryanae Del. ined.) 



Habitu et colore inter praecedentem et Çorniculariam divergentem fere 

 est media, illi tarnen Crescendi modo et characteribus fere omnibus proxima prae 

 ter colorem, qui tarnen semper constans visus est; ad basin vulgo pallescit et a 

 Cladonia rhangiferina habitu non valde abhorret, apices autem versus obscuri- 

 or est, fuscescens, lividus vel nigricans, sed numquam ullum vestigium coloris 

 ochroleuci inveniri potest, qua nota facile dignoscitur ab omni A. oc/uoleuca 

 ejusque varietate nigrescente i. e. speeiminibus minoribus, in rupibus quam maxime 

 apricis obviis ideoque fere omnino nigricantibus. Pro hujus forma adulta vel ma- 



