1*8 



Locus systematicus non satis clarus mihi videtur; ad Gyalectum quod- 

 dammodo hoc genus vergit. 



1. iS* crocea (L.): thallo coriaceo, fragili, lobato, sicco cinnamomeo, 

 humido obscure viridi, subtus croceo, venis fuscis ramosis subreticulato: 

 apotheciis tumidulis, spadiceis. 



Syn. Liehen fol äs sub rotund i s plains, levis sime incisis, calicibus orbi- 

 cularis disco folii adnatis planis Linn. Lapp. n. 443 et tab. XI f. 3. 



Solorina crocea Ach. Univ. p. 149, Syn. p. 8, Sch a er. Enum. p. 22, 

 Mass. Mein. p. 26, Koerb. Syst. p. 63. — Pel/idea Wö b g. Lapp. p. 445. 

 — Peltigera F r. L. E. p. 48. * 



Ex s. L. Su. n. 298. — Sch a er. n. 24. - Sten h. n. 6. — Th. 

 Fr. n. 5. 



Ad terrain nudam alpium per tot um Florae nostrae territorium, in 

 Groenlandia ad 200 ped. supra mare adscendens. 



Asci inflato-clavati, paraphyses filiformes, laxe coliaerentes, apice fusce- 

 scentes; sporae octonae, biscoctaeformes, dvblastae, demum fuscae, 0, 032— 40 

 mm. longae et 0,oiü—ll mm. latae. 



2. S. saccata (L.): thallo membranaceo, applanato-lobato, humido 

 laete viridi, sicco viridi-cinerascente, subtus albn, fibrilloso, avenio; apo- 

 theciis primo superficialibus, mox saccato-depressis, nigro-fuscis. 



Syn. Solorina saccata Ach. Univ. p. 149, Syn. p. 8, Schaer. 

 Ënum. p. 22 (excl. b.), Mass. Mem. p. 26, Koerb. Syst. p. 63. — Pel- 

 tidca saccata Wnbg. p. 446. — Peltigera saccata F r. L. E. p. 49. 



Exs. L. Su. n. 175. — Schaer. n. 25. — Stenh. n. 7. 



/3. limbata (Smrft.): thallo subnullo 1. squamuloso, inciso-crenato, 

 humido viridi, sicco cinereo; apotheciis urceolatis, badiis, margiue proprio 

 (velo) integerrimo, in squamulis immersis et has fere totas abscondentibus. 



Syn. Lecanora limbata Snirit. Suppl. p. 105 et tab. Ill f. 2. 



Somme rfeltia arctica F Ike in Smrft. 1. c. 



Solorina saccata fi. limbata Schaer. p. 23, Koerb. Syst. p. 63. 



Exs. Smrft. n. 149. 



Supra muscos et ad terram nudam rupium Nordlandiae, Lapponiae 

 Tornensis (Fristedt, et Kemensis (E. Ny.L), Finmarkiae, terrae Samoje- 

 dorum (promont. Kulogori: Rupr.), Islandiae (Stenstr.) atque Groenlan- 

 diae (usque ad 800 ped. supra mare); var. /3. locis uliginosis, turfosis vel 



