152 



elucet, ipsum conditorem hujus generis dixisse nomen Hoffmannianum J ) antiquius 

 esse. Praeterea hoc nomine genus justo modo minime limitavit, Lieh, stella- 

 rem, pulverulentum , speciosvm etc. hue ducens, sed e veris Jmbricariis (sensu 

 K o erb.) tantummodo L. pullum, centrifugum, stygium et Fahlunensem , cete- 

 ras Platismati vel Physciae adscribens. Antiquius etiam adest inter plantas 

 phanerogamas lmbricariae genus, anno 1789 descriptum in Juss. Gen. plant. 

 (Com m er son ibi ut auctor allatus est et quum ille 1773 diem obierit supre- 

 mum, hoc genus multo antiquius est), quum Schreber suam Imbricariam de- 

 scripsit in Gen. plant, t. II. p. 767, anno 1791 typis expressis. 

 * Glaucescentes. 



1. P. tiliacea (Ehr h.): thallo coriaceo-membranaceo , subimbricato, 

 laevi, glabro, eglauco-albido, subtus fusco et atro-fibrilloso, laciniis sinuatis 

 crenatisque; apotheciis badiis. 



Syu. Parmelia tiliacea Ach. Univ. p. 460, Syn. p. 199, Smrft. 

 Suppl. p. 113, Fr. L. E. p. 59, Mass. Mem. p. 50. — Imbricaria Ko erb. 

 Syst. p. 70. 



Parmelia scortea Ach. Univ. p. 461, Syn. p. 197. 



Parmelia querci folia Sch a er. Enum. p. 43 (excl. y.). 



Ex s. L. Su. n. 169. — Sch a er. n. 359. 



Hactenus tantummodo in scopulis marinis extra sinum Saltensem 

 Nordlandiae rarissime sterilis est lecta (Smrft.). 



Forma his locis inventa a primaria nonnihil recedit laciniis angustioribus 

 habituque alieno; ad P. sinuosam quodammodo vergit, sed apotheciis nondum 

 visis non discernenda. 



2. P. saxatilis (L.): thallo membranaceo, subimbricato, reticulato- 

 lacunoso, cinereo-glauco, subtus nigro atro-fibrillosoque, laciniis sinuato- 

 lobatis, apicibus retusis; apotheciis badiis. 



Syn. Lichen foliis planis acute laciniatis aeruginoso-albidis Linn. 

 Lapp. n. 447. 



Parmelia saxatilis Ach. Univ. p. 469, Syn. p. 203, Fr. L. E. p. 61, 

 Schaer. Enum. p. 44, Mass. Mem. p. 49. — Lichen Wnbg. Lapp. p. 

 428. — Imbricaria K o erb. Syst. p. 72. 



Exs. L. Su. n. 168. — Schaer. n. 362, 363. 



1) Hoc nomen non retinui, quia maxima pars plantarum ad hue genus pertinentiura non 

 Squamarias sed Platismata noniinavit Hoffmannus. Praeterea Cel. Massalongo (Mem. Lieh, 

 p. 48) nomen genericum Parmeliae rite limitavit. 



