156 



Parmelia colleniatiformis Schleich, (sec. spec. orig.). 



Parmelia aspera Mass. Mem. p. 53. — Imbricaria Ko erb. Syst. p. 78. 



Exs. Mass. n. 13. — Ilbnh. n. 66. — Hepp n. 367. 



Ad truncos arborum frondosarum et ramos pinuum per totam regio- 

 nem Scandinavicam frequens et "fere solus lichen arboreus in alpinis ob- 

 vius" (Wnbg.), nempe e perfectioribus; ad flum. Kubi legit Ruprecht et 

 in Groenlandia J. Vahl frequentem ad truncos betularum saxaque secus li- 

 tora usque ad Godthaab; var. fi. hactenus tantumniodo reportata e Bosekop 

 Finm. occident. (J. Vahl). 



Inter a. et fi. directus quidem non vidi transitus, sed vix desunt, quare 

 auctores has conjungentes (cfr. Hepp I. c.) secutus sum; partes apotheciorum 

 intemae utriusque formae sunt similes: asci inflato-clavati, paraphyses congluti- 

 natae, apice viridulo-fuscescentes, sporae subellipsoideae, 0,oiu— 12 mm. longae 

 et 0,oo ii mm. latae. 



7. P. sorediata (Ach.) Th. Fr.: thallo membranaceo, suborbiculari, 

 adpresso, viridiatro 1. umbrino-olivaceo, subopaco 1. nitidulo, centro sorediis 

 cinerascentibus pulvinatis adsperso, lacinüs contiguis, augustis, planiusculis, 

 digitato-multifidis, apice dilatatis; apotheciis (raris) subconcoloribus, concavis, 

 margine integro. 



Syn. Parmelia sti/gia b. sorediata Ach. Univ. p. 471, Syn. p. 205. 



Parmelia dendritica Fr. L. E. p. 68, Sch a er. Enum. p. 48 (b). 



Exs. non vidi (non Zw. n. l87 nee Ko erb. n. 155). 



Supra saxa in inferalpinis rarius, hactenus tantumniodo ad Mortens- 

 naes et Klubben Finmarkiae orientalis a me sterilis observata. 



Bona, ut videtur species, notis allatis et insuper habitu peculiari tacile 

 distineta a P. olivacea, pro cujus diminuta forma interdum habita est; ad hanc 

 sese habet ut Physcia caesia ad P/t. stellarem. Hanc in Fr. L. E. respici sua- 

 dent descriptio et speeimina authentica, quamvis synonymon Smrft. allatum ad 

 P. alpicolam pertineat. Nomen dendriticae tarnen non adhibui, quia descriptio- 

 neni Persoonii non vidi et praeterea est denominatio admodum vaga; antiquis- 

 simurn e cerlis nominibus restitui. P. dendritica Mass., Nyl. s. P. Sprengelii 

 Flke., K o erb. omnino diversa est et, si fides speeiminibus minus bonis Schae- 

 rerianis (exs. n. 372) et Flotowianis (in herb. Fries.) habenda est, veri- 

 similiter modo forma saxicola P. olivaceae: affirmare saltern atideo Friesium 

 non, ut dictum vidi, hanc ad suam P. dendriticam retulisse. Imbricaria demissa 

 K o erb. Syst. p. 80 (Placodium Pg. p. 55) est alia et, ut videtur, parum in- 

 signis species. — Asci speciei praesentis subventricosi 1. inflato-clavati , paraphy- 



