164 



Exs. L. Su. n. 307. — Schaer. n. 350. — Rbnh. n. 185. 



/3. hispida (Scop.): laciniis adscendentibus , margine elongato- 

 fibrillosis. 



Syn. Borrera tenella Ach. Univ. p. 498, Syn. p. 221. — Anaptychia 

 Mass. Mem. p. 35. 



Exs. L. Su. n. 206. — Schaer. n. 562. — Rbnh. n. 378. 



Ad truncos arborum, praecipue populi et alni, parietes et supra mii- 

 scos per totam Scandinavian! et in Groenlandia occid. usque ad Godthaab; 

 var. fi. ad populos Saltdaliae Nordlandiae (S ni r ft. hb.) 



Asci saccato-clavati, paraphyses praecedentis similes; sporae oblongae I. 

 elongatae, medio non constrictae, utrinque obtusae, dyblastae, fuligineo-fuscae , 

 0,019—26 mm. longae et 0,oos mm. latae. Sporae vario modo abnormes etiam 

 hand raro inveniuntur. 



5. PL caesia (H of fm.): thallo crustaceo-cartilagineo, caesio 1. albo- 

 cinerascente, sorediis caesiis subglobosis adsperso, subtus pallido et parce 

 iibrilloso; apotheciis sessilibus, margine tenui, disco mox nudo, atro. 



Syn. Parmelia caesia Ach. Univ. p. 479, Syn. p. 216, Fr. L. E. p. 

 83, Ko erb. Syst. p. 86. 



Lichen caesius fi. dubius Wnbg. Lapp. p. 422. 



Parmelia pulrhella Schaer. En uni. p. 40. 



Anaptychia stellaris h — e Mass. Mem. p. 37. 



Exs. L. Su. il. 323. — Schaer. n. 347, 348. 



/3. albinca (Ach.): laciniis latioribus, subtorulosis, albis 1. subcae- 

 siis, sorediis nullis 1. paucis; apotheciis majoribus. 



Syn. Parmelia albinea Ach Univ. p. 491, Syin. p. 207. 



Lichen caesius a. Wnbg. Lapp. p. 422. 



Parmelia pulchella e alboatra Schaer. Enum. p. 41. 



In rupibus infer- et subalpinis nec non vertebris vetustis Balaenarum 

 passim occurrit a., per totam Scandinavian«, Islandiam (Stenstr.), ins. Spits- 

 berg. (J. Vahl., Nordenskj.) et Groenlandiam usque ad Holsteinbors;: 

 var. fi. praecipue in rupibus maritimis vel saxis ad fluvios majores Nord- 

 landiae, Finmarkiae, Grocnlandiae, ins. Spitsbergensium. 



Medium omnino inter veram Ph. caesiam et stellarem tenet ß'. albinea 

 locum, et difficile sane est dijudicatu, mini huic an illi rectius sit adscribenda. 

 Characteres autem praecipuos Ph. caesiae quum servet, ad hanc retuli, quam- 



