178 



/3. coronata (H o ff m.): thallo cinereo, apotheciis minutulis, fulvis I. 

 fusco-rufis. 



Syn. Lecanora brunnea ß. coronata Smrft. Suppl. p. 105. 



Exs. Flke n. 151. 



■y. demissa Th. Fr.: thallo obscurato, adpresso, subaeqiiabili, minus 

 squamuloso; apotheciis planis, depressis, atris, margine tenui, crenulato. 



In his regionibus abuhdat hic lichen, ideo sat varians; forma a. ad 

 muscos putrescentes, radices arborum e. s. p. per totam Scandinavian!, ins. 

 Spitsbergensès et Groenlandiam (usque ad 500 ped. supra mare) frequenter, 

 8, in terra turfosa truncisque putrescentibus locis umbrosis passim, y. per 

 Finmarkiam Orientalen) occidentalemque ad terram nudam passim parcius. 



Transitas evidentes adsunt inter formas supra allatas, e quibus ['. parum 

 meinorabilis est, y. auteni habitum sat singularein gerit. Structura apothecioruin 

 interna omnibus est eadem: asci intlalo-clavati , paraphysibus tenuibus, cohaeren- 

 tibus, apice leviter incrassatis cincti; sporae forma variantes, oblongae I. ovoideae, 

 utrinque attenuatae 1. subacutatae, latae limbatae, hyalinae, octonae, 0,u^5— 29 

 mm. longae et 0,oio— 12 mm. latae. 



11. P. Hi/pnorum (Vahl.): thallo effuso, squamuloso-crustaceo, squa- 

 mulis minutis, granulato-crenatis, luteolis 1. subfulvis, subtus pallidis, hypo- 

 thallo su'bnullo; apotheciis sessilibus, primo urceolatis, dein planiusculis, fulvo- 

 fuscescentibus , margine thallode elevato, granuloso-crenulato. 

 Syn. Lecanora îepidora Ach. Univ. p. 4l8. 



Lichen Hi/pnorum Wnbg. La]>p. p. 120 (excl. obs. de L. ki/pn. Ach. 

 Univ.) — Lecanora Ach. Syn. p. 193. — Parmelia Fr. L. E. o. 98, 

 Schaer. Enum. p. 53. — ■ Pannaria Koerb. Syst. p. 108. 

 Pannaria brunnea y. Mass. Rich. p. 113. 



Exs. Schaer. n. 546 (spec, minus bona). — L. Su. n. 162. — Rbnh. 

 n. 91, 315. 



Supra muscos terramque nudam per juga alpium, paludes, rupium 

 latera e. s. p. per totam regionem Scandina vicam ; ins. Spitsbergensès et 

 Beeren-Island, Groenlandiam orientalem et occidentalem (usque ad 1000 

 ped supra mare: J. Vahl) frequenter. 



In his regionibus eximie luxuriat haec species et faciem sane specta- 

 bilem obtinet: ernsta fulvescit (unde in Fr. L. E. ad sectionem citrinam sit relata), 

 apothecia majora evadunt, et latas saepe piagas planta occupât. Variât prae- 

 terea colore tam apotheciorum quam praecipue thalli, qui fusco-luteus, fusco- 

 virescens, pallide hepaticus, imnio — locis maxime apricis — nigrescens interdum ob- 



