179 



servatur, sed tarnen semper facile dignoscitur a P. brunnea, quacum omnino con- 

 funditur a Cel. Massalongo (synonyma allata Massalongiana igitur non omnino 

 sunt cerla et praecipue illius a. sec. allatum syn. Sch a er. exs. n. 546 dubia 

 movet). In regionibus Sueciae mediae (v. c. circa Upsaliam) personam magis 

 ignobilem gerit (var. campestris nob.) crusta tenuiore, fusco-virescente, apotheciis 

 minoribus et obscurioribus e. s. p.; et locis humidis squamulae turn evadunt ad- 

 scendentes, imbricatae, crenatae, virides, subtus albidae, disco subtestaceo i. e. 

 Parmelia Femsjonensis Fr. L. E. p. 98. — Lieh. Su. exs. n. 339 exhibet i'or- 

 mam inter Pannariam hypnorum var. campes trem et optimam P. Femsjonensem 

 omnino mediam. — Asci lormae arcticae sunt cylindrico-clavati, paraphyses cohae- 

 rentes, apice luteo-fuscescentes, sporae ovoideae, ellipsoideae 1. oblongae, luteolae, 

 0,oi4 — 21 mm. longae et 0,oo7 — & mm. latae. 



12. P. lanuginosa (Ach.): thallo membranaceo , ambitu lobato cre- 

 natoque, ochroleuco, toto sorediato- pulvérulente», hypothallo tomentoso, 

 coerulescente-nigricante; "apotheciis rufis, margine pulverulentis." 



Syn. Parmelia lanuginosa Ach. Univ. p. 465, Syn. p. 201, Fr. L. 

 E. p. 88. — Pannaria? Ko erb. Syst. p. 106. 



Parmelia caper ata ß. membranacea Sch a er. Enum. p. 35. 



Exs. Schaer. n. 378 (minus bona). — L. Su. n. 74. — Rbnh. n. 379. 



In regione arctica hactenus tantummodo observata ad latera rupium in- 

 feralpinaruni Finmarkiae orientalis, sed haud dubie multis aliis locis etiam adest. 



Planta génère dubia, quia fructus nondum satis examinati et ultimis tem- 

 poribus non inventi sunt; solus eos legit Acharius, cujus verba in Synopsi 

 supra attuli. In Univ. I. c. dicit: "apothecia minuta e thallo elevata, disco ob- 

 scure fusco, margine inflexo pulverulento subintegro." Sec. Cl. Lönnroth in 

 herbario A char, deest tarnen specimen fructiferum. Ob hypothallum spongiosum 

 et habitum quodammpdo congruentem huic generi ad interim saltern adscribi me- 

 lius mihi visum est, quam ob gonidia a plurimarum Pannariarum discrepantia 

 non solum novum genus {Amphiloma Nyl.) sed etiam novam tribum condere ; 

 observandum enim est gonidia omnino cum Pannariae Hypnorum, P. brunneae 

 certe maxime allinis et generice vix tute distiuguendae, cougruere. 



17. Massalongia Ko erb. 



Thallus foliaceo-squamulosus, hypothallo evanido impositus; apothecia 

 pseudo-biatorina , primitus clausa, margine proprio cincta; sporae subfusi- 

 formes, dyblastae, incoloratae. 



