189 



Acarospora cervina Mass. Sched. crit. p. 155 [t. p. (sec. Koerb.) 

 Acarospora castanèà Koerb. Pg. p. 58. 

 Ex s. Hepp n. 58. — R b n li. n. 75. 



In rupibus calcareis Nordlandiae meridionalis sat frcquens (S'mrft). 



Ut jarhjam attuli, a priore vix nisi sporis multo majoribus tnte dignosci- 

 tur, quare nonien antiquissimum Heppianum recepi, etsi minime incognitum est, 

 A. glebosam Koerb. sporarum magnitudine antecellere. Jus prioritatis ta- 

 rnen majoris est momenti, quam nonien plus minus expressivum. — Asci in- 

 llato-elavati, parapbvses filiformes, cohaerentes, apice fuscescentes; sporae numero- 

 sissimae, ellipsoideo-oblongae, simplices, luteolu-hyalinae, 0,ou9 — il mm. longae 

 et 0,005 mm. lalae. 



3. A. polycarpa n. s p.: tballo cartilagineo-tartareo, suln-osulato, cen- 

 tro diffractp-areolato I. verrucoso, ambit» Iaciniato-lobato, lobis subplanis, 

 latiusculis, obtusis, parce sinuato-lobatis, opacis, cinerascenti- 1. fusco-olivaceis 

 1. farina plus minus densa, cinerasccnte albidavé tectis, subtus sordide albis: 

 apotlieciis numcrosis, confertis, primitus immersis, dein elevatis, subsessili- 

 bus, constanter planis, disco fusco-nigricante (huniido obscure rufescente), 

 margine proprio tcnui elevato et thallode întegerrimo, albido 1. cinerascente, 

 tenui , elevato persistenter cincto. 



In rupibus niontis Storfjeldet prope Mortensnaes Finmarkiae orienta- 

 lis parcius. 



Species optime distincta, liabitu Placodium drctnatum et quodammodo 

 etiam Dimelaenam nimbosam referens. Pruina s. farina thalli et adest et deest; 

 praecipue invenitur in lobis peripbericis, sed interdum totum thallum tegit et 

 apotlieciorum discum obducit; saepe non est contigua sed quasi rimosa I. verru- 

 cosa. Apotbecia Lecanorae subfuscae subsimilia, orbicularia I. se invicem com- 

 primendo angulata, pruinosa I. nuda, conforta et magis elevata , quam apud 

 ceteras hujus generis species; interdum tarnen inveniuntur diltormia, tliallo im- 

 mersa, vestigia certa monstrositatis illius glypliiformis supra commemoratae prae- 

 bentia, quare (alias causas ut taceam) haec species maxime aflinis A. rhagadio- 

 sae est censenda. — Asci clavati, min uti, paraphyses conglutinatae, apice l'u- 

 scidulo-rufescentes; sporae numerosae, atomariae. 



4. A. peliscypha (Wnbg.): tliallo coriaceo-cartilagineo, areolato- 

 squamuloso, nitido, dilute castaneo, subtus nîgricante, squamulis plano-con- 

 vexis, imbricatis, crenatis; apotlieciis majusculis, prinium immersis et a tliallo 

 marginatis, dein superlicialibus, disco fusco-rufo, epruinoso, per prolifica- 



24 b 



