190 



tionem lirellae-1. papillae-formem varie rugoso , margine composito , crenulato 

 et flexoso, elevato, persistente; sporis minutissimis. 



Syn. Parmelia peliscypha Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 41. 



Lecanora badia a. et ß. Ach. Univ. p. 407 (p. p.). 



Lichen cervinus Wnbg. Lapp. p. 421. — Lecanora Ach. Syn. p. 

 189 (p. p.). 



Lecanora cervina i. ef figurata Smrft. Suppl. p. 107. 



Parmelia cervina b. squamulosa Fr. L. E. p. 127 (p. p.). 



Acarospora rugulosa K o erb. Pg. p. 59? 



In lapidibus siccis ventosis, praecipue secus öras maritimas, per re- 

 gionem Scandinavicam passim; praeterea observata in Lapponia (Wnbg.) 

 et Groenlandia orient, et occident, passim usque ad Jacobsbavn (a mare ad 

 100 ped. alt.: J. Y a hi). 



Haec est primaria et vera Parm. peliscypha Wnbg. secundum ipsius 

 herbarium, quam posfea auctoritate Cel. Acharii commotus pro Lieh, cervino 

 Pers. et L. squamuloso Schrad. habuit. Nimi erraverit necne, speciminibus 

 originalibus examinatis tantummodo potest discerni. Synonymon Smrft. alla- 

 tum cette hue pertinet, etsi descriptio tantum specimina thallo bene evoluto apo- 

 theciisque minutis (non adultis) respicit. — Thallo nitido, squamuloso et apothe- 

 ciis rugosis facile distincta species , si formas minutissimas excipias nondum evo- 

 lutas, quae ad A. smaragdulam nonnihil vergunt. Habitu Lecanoram badiam in 

 memoriam satis revocat. Asci elongati, clavati, paraphyses filiformes, laxe co- 

 haerentes, apice incrassatae et fuscescentes; sporae minutissimae , simplices, lu- 

 teolae, auguste oblongae, 0,00i — 5 mm. longae et diam. 3 — 4pIo Iongiores. 



5. A. badiofusca (Nyl.): thallo tartareo , verrucoso-areolato, areolis 

 convexis, didormibus, discretis I. confluentibus, rugulosis, fuscis 1. badio- 

 fuscis, nitidulis; apotheciis mediocribus, primo immersis, dein superficialibus, 

 scutellaribus, disco j)lano, nigro, opaco, margine thallode tumidulo, demum 

 extenuato et fere evanescente cincto; sporis minutissimis. 



Syn. Lecanora badiofusca Nyl. Herb. Mus. Fenn. p. 110. 



Ad saxa granitica prope Enari Lapponiae Kemensis (E. Nyl.). 



Priori affinis, sed crustae apotheciorumque indole recedens et facile pro 

 Lecanorae badiae forma habenda, nisi structura interna omnino differret. Crusta 

 magis est verrucosa quam congenerum. Paraphyses validiusculae, cohaerentes, 

 apice fuscescentes; asci ran, 'sporae ellipsoidae, minutae, long. 0,ooj mm., crass. 

 0,0020—25 inni.' Ob parvam speciminum hue usque collectorum copiam nondum 

 forsan rite cognita species. 



