198 



bitu obsolete effiguratus; apothecia lecanorina, primitus clausa, excipulo thai- 

 lode simpliciter marginata; lamina sporigera hypothecio simplici strato me- 

 dullari imposito enata; sporae plus minus oblongae, dyblastae, incoloratae. 

 Novum hoc genus, cujus una tantummodo species adhuc est cognita, ad 

 Lecanoram sese habet omnino ut Biatorina ad Biatorectn, ßJassalongia ad Pa~n- 

 nariam. Dubilavi quidem, utrum hoc genus distinguerem an speciem cognilani 

 ad Gyaloleeliiam Mass. referrem, praecipue qimm thallus nonnihil effiguratus in- 

 terdum inveniatur. Habitus au tern omnino alius, vere lecanorinus, cru sta verru- 

 coso- 1. papillato-rimosa e. s. p. abunde suadent, earn Lecanoris propius acce- 

 dere", a quibus facie externa praecipueque apotheciis plus minus podicellatis dif- 

 fert. Forsan huic generi sint adnumerandae Pi/renoclesmia rubiginosa et Rekmii 

 Krmplh., quae sporarum indole a eongeneribus differre dicuntur. de qua re judi- 

 cent alii, nam in speciminibus harum plantarum, quae liberalitati Cell. Krempe lim- 

 ber et Reh m debeo, nullas sporas maturas mihi contigit in venire. 



1. D. aipospila (Wnbg): crusta suborbiculari, papillato- verrucosa, 

 fusco-cinerea, ambitu verrucosa 1. depresso-areolata, hypothallo nigro effigu- 

 rato limitata; apotheciis in papillis elevatis mox convexis, rufo-fuscis, mar- 

 gine integro, dein subexcluso. 



Syn. Parmelia aipospila Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 36, Fr. L. 

 E. p. 109. — Lecanora Ach. Univ. p. 385, .Syn. p. 1 55, Schaer. Enuni. 

 p. 62. — Lichen Wnbg. Lapp. p. 409 et tab. XXV11 f. 2 (bona). — Pohjo- 

 zosia?? Mass. Framm p. 19. 



/3. maritima (Smrft.): crusta granulato-rugosa, cinerascente, hypo- 

 thallo vix limitato ; apotheciis ruiis. 



Syn. Lecanora maritima Smrft. in Vet. Ak. Handl. 1823 p. 116, 

 Schaer. Enum. p. 63. — Parmelia Fr. L. E. p. 108. 



Lecanora alpestris Smrft. Suppl p. 97 (excl. syn. Ach.). 



Ex s. Th. Fr. ined. 



Ad scopulos marihos per totam Fininarkiam Nordlandiamque passim 

 frequenter; in ins. vSpitsbergensibus, ut videtur, rarius (Hornsund: Nordenskj.). 



Crustae indole in'signis liehen, "in quo status Isidiomorphus normalis vide- 

 tur;" Wahlenbergii citata figura habitum sat bene exprimit. Color valde va- 

 riât, e c.inereo in nigricanti-fuscum. Orbes subcirculares variae magnitiidinîs in 

 scopulis format, sed interdum pluribus orbillis concrescentibus totas rupes tegit. 

 — Lecanoram maritimam hujus esse formani et quidem vulgatiorem pro certo 

 audeo alfirmare. pro forma normali quoque habenda est. Sommer fel t ipse ut 



