202 



3. L. protuberans (Smrft.): crusta tenui, submembranacea, laevi- 

 gata, glaucescenti-albida; apotheciis minutis, innato-erumpentibus et thallo 

 substellato-dentato primitus coronatis, disco primo planiusculo, pallide car- 

 neo, ceraceo-molli, ruguloso, demum convexo, margine tenuissimo thallode, 

 subinflexo, crenulato, demum excluso. 



Syn. Lecidea protuberans Smrft. sec. Suppl. p. 85. 



Lecanora carneo-lutea Smrft. I. c, Schaer. Enurn. p. 80 (p. p. et 

 excl. var. b.). — Parmelia Fr. L. E. p. 135 (p. p.). — Cnjptolechia Mass. 

 Ale. gen. p. 13, Mem. p. 120. 



Exs. L. Su. n. 342. — Smrft. n. 148. 



Ad truncos Alnorum Betularumque, praecipue locis humidis, in in- 

 feralpinis subalpinisque passim frequens per totam regionem Scandinavicam 

 et Lapponiam Kemensem Rossicamque. 



Lichen quam maxime singularis et vix cum aliquo confundendus. Descrip- 

 tionem optimam «ledit Smrft. 1. c. 1), e qua haec verba transscribere liceat: 

 "E crusta laevigata subcartilaginea tenui apotbecia minora, disco subspongioso, a 

 crusta rupta marginata erumpunt. In junioribus niargo ideo inflexus, sed mox, 

 disco progrediente, omnino occluditur, et nisi saepe scutellae vacuae a crusta for- 

 matae, disco elapso, cernebantur2), Lecideae species haberetur, necesse erat. In 

 crusta tenni adest tarnen stratum iaeculilerum viride." Asci inflato-clavati, basi 

 attenuati, creberrimi, paraphysibus capillaribus contortis obvallati; sporae octonae, 

 ellipsoideae, luteolo-hyalinae, contentu oleoso-grumoso repletae et episporio crasso 

 cinctae, 0,o3u — 3 1 mm. longae et 0,:u8— vu mm. latae. 



Lecanora carneo-lutea Turn. (Ach. Univ. p. 374, Syn. p. 171, Schaer. 

 I. c. p. p.), lit jam observa vit Nyländer, hue non pertinet, sed est Gi/alectae 

 species 3) sporis octonis, oblongis, utrinque obtusis, hyalinis, constanter tetra- 

 blastis, 0,012—15 mm. longis et 0,»04— 5 mm. latis. (Specimen originale debeo 

 liberalitati Cel. Leighton, cujus Ang. Lieh. tab. XIV f. 2 conféras.) Nomen 



1) Qui hane liescriptionem cura Massalongiana (Ale. gen. 1. c) comparât, vix crediderit , 

 plantant eandem ab »troque descriptam esse; adeo euim enat Massalongo, de thallo hypo- 

 phloeode, apotheciis ex epiderraide arborum erumpeatibua et ea coronatis e. s. p. \erba faciens. 

 Cfr. Ko er b. Pg. p. 92. 



2) Hae scutellae vacuae, ut uuusquisque facile anteiligere potest, sunt excipula, quae haud 

 raro thallo velut ciiculo cinguntur, quare etiam verum excipnlum (quamvis tenuissimura) nee 

 solum margo thallodes accessorius discum excipit atque cingit. Genus igitur Cryptolcchiae Mass. 

 nullis characteribus nititur, sed modo habitu insolito et distincto hujus lichenis, ideoque non est 

 admitteudum. 



3) Ad hanc pertinet planta in Sraolandia occidentali (Femsju) ad quercus rarissime lecta. 



