214 



Syn. Parmelia poliophaea Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 38, Fr. 

 L. E. p. 146. — Lecanora Ach. Univ. p. 398, Syn. p. 159, Sch a er. Enum. 

 p. 61. — Lichen Wnbg. Lapp. p. 410 et tab. XXVII f. 3. — Pohjozo- 

 sia Mass. F ramm. p. 19. 



/3. spodophaea (Wnbg.): crusta obscuriore, virescenti-fusca. 



Syn. Parmelia spodophaea Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 37. — 

 Lecanora Ach. Univ. p. 387, Syn. p. 155, Smrft. Suppl. p. 98. — Liehen 

 Wnbg. Lapp. p. 409. — Polyozosia Mass. Framm. p. 19. 



Parmelia poliophaea ß. spodophaea Fr. L. E. p. 147. — Lecanora, 

 Sch a er. Enum. p. 62. 



In scopulis marinis quam maxime ventosis insularuin exteriorum Fin- 

 markiae occidentalis Nordlandiaeque passim. (Usque ad Christianiam de- 

 scendit: Blytt.) 



Crustae indole facile dis tin eta species; "re vera a papillis erectis tereti- 

 bus constituitur sed adeo minutis et contiguis, ut superficiem granulatam référant" 

 (Wnbg.). Hypothallus byssinus, in utraque forma sat evidens, etiam huic spe- 

 ciei est nota characteristica. Habitus lichenis obiter inspecti refert Leprariam 

 quandaiu supra saxa effusam, sed aeçuratius observato nihil leprosi inest. Apo- 

 thecia sunt adnata nee tarnen adeo "podicellata,," ac e fig. cit. d. et e. conclude- 

 res. Inter formas duas allatas nulla adest certa differentia; in uno eodemque saxo 

 prope Ham mer fest utramque legi formis intermedins evidentissime connexam. — 

 Asci clavati, paraphysibus cohaerenfihus, apice leviter fuscescentibus cincti; spo- 

 rae octonae, simplices, luteolo-hyalinae, ellipsoideae 1. suboblongae, 0,mu — 1 3 

 mm. longae et 0,oofi mm. latae. 



17. L. helicopis (Wnbg.): crusta subtartarea , rimuloso-areolata, li- 



vido-cinerea, hypothallo albo liinitata; apotheciis adnatis, disco nudo, livido- 



nigricante, mox convexiusculo et marginem thallodem tenuem excludente. 



Syn. Lecidea helicopis Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 9, Ach. Univ. 



]». 156 (p. p.). — - Lichen Wnbg. Lapp. p. 414. — Lecanora Ach. Syn. 



]). 149. — Parmelia Fr. L. E. p. 181. — Urceolaria Sch a er. Enum. p. 



89. 



In lapidibus litoralibus fluxu maris interdum irrigatis ad Altenfjord 

 Finmarkiae passim (Wnbg.). 



Species parum cognita, hactenus tantummodo loco allato a ïïn bg. inventa, 

 ob habitum obsoletum at(|ue locum habitandi suspecta. Quamvis habitu externo admo- 

 dum abhorreat, suspicor earn a Lecanora poliophaea originem forsan ducere 



