216 



Lecanora unicolor Smrft. Suppl. p. 85. 



Exs. L. Su. n. 159. 



7. corallina (L.): crusta isidioidea, sterili. 



Syn. Stereocaulon corallinum Sehr ad. Spie. Fl. Germ. p. 113 (sec. 

 spec. orig. in herb. M. Va li 1). 



Isidium corallinum Ach. Univ. p. 575, Syn. p. 281. 

 Leca?iora micraspis Smrft. Suppl. p. 102 (fjuoad crustam). 

 Exs. L. S.i. n. 420. — Schaer. n. 236. 



Forma primaria (de qua in Fl. Lapp, nullam mentionem facit Wnbg.) 

 per regionem Scandinavicam sparsa tant urn légitur (ex. gr. Alstenöe Nord- 

 landiae: Blytt, Alten: hb. Wnbg., Nyborg Finm. orient: ipse), sed in 

 Groenlandia passim usque ad Umanak (J. Vahl); var. ß. a Smrft. rarissi- 

 me inventa est in late-rib us saxorum absconditis summarum alpium Nord- 

 landiae (Baadfjeldet) et y. rarius in rupibus inferalpinis maritimisque Nord- 

 landiae meridionalis, Helgolandiae (Smrft.) et distr. Altensis yWnbg.). 



Asci (in «) inflato-clavati, paraphysibus coiiaerentibus, apice luscescenti- 

 bus obvallati; sporae octonae, simplices, ellipsoideae, luteolo-hyalinae, 0,:uï mm. 

 longae et O.ooo mm. latae. 



Lecanora micraspis Smrft., ul jam recte observavit Fr. in Lieh. Eur. 

 I. e., quod ad crustam attinet, omnino est Isidium corallinum A eh. Apothecia 

 vero, de quibus mentio lit, ad Sclerococcum sphaerale F r. {Spiloma sphaerale 

 A eh. Syn. p. 2) pertinent neque, ut omnino per per a m affirmât cl. Nyländer 

 (Prodr. p. 140), ad Buelliam sa.ratilem (Schaer.) Koerb. Syst. p. 228. 



Subgen. II. Pionospora Th. Fr.: sporae maximae, solitariae. 



Inter Eulecanoras (L. tartaream et affines) et Pertusarias ambigit plan- 

 ta, fjuae, a Cell. M a s sa lon go et Hepp cum his conjuncta, a me ut typus 

 novi subgeneris proponitur. Discus enim mox apertus et explanatus , margine 

 thallode cinctus optime suadet, hoc genus Het.erocarpis nec Pyrenocarpis esse 

 adscribendum, quamvis sporis a Pertusariis non ahhorreat. Ad Eulecanoras sese 

 habet fere ut Oedomocarpon ad Lecideas, sed quum unica nota charaeterisliea in 

 ascis monosporis sit posita, melius forsan sit dislinetum genus non proponere, 

 praecipue quum non desint species ejiisdem generis (v. c. Rhizocafpi, Pertusa- 

 riae e. s. p.) ascis mono-, di-, tetra-, octo-sporis praeditae. Observandum ta- 

 rnen est, inter Eulecanoras et Pio?iosporam nullas adhuc formas ititermedias esse 

 inventas. 



