225 



/8. melanocMora (S TO rift): criista fiisco-virescente, madida olivacea. 

 Syn. Lecanora melanoclilora Smrft. Suppl. p. 98. 

 Parmelia sophodes fi. melanocklora F r. L. E. p. 150. 



In rupibus saxisque graniticis baud longe a litoribus marinis remotis 

 Finmarkiae Nordlandiaeque passim. 



Verus Lichen milvinus Wnbg., <le quo sententiarum diversissimarum co- 

 pia exstat, b. 1. respicitur, et spero fore «it in posterum hic non in varus Leca- 

 norarum etc. formis quaejatur. Thallus crassus, Parmeliam stygiani vel potius 

 alpicolam ob colorem haud dissimilem e longinquo in memoriam revocans, inté- 

 gras runes saepe tegit et ipse apotlieciorum maxima copia fere totus tegitur. Val- 

 de a flinis est R. lecanorinae Mass. 1) et R. controversae Mass., sed color 

 niulto est obscurior, alias notas ut taceam. — Asci clavati, paraphyses laxissi- 

 me cohaerentes, a pice luscescentes; sporae octonae, plus minus ellipsoideae, 

 medio leviter constrictae, utrinque obtusae, dyblastae, fuligineo-liiscae, 0,oio — >2 

 mm. longae et O.oio — n mm. latae. — In var. fi., quae vix nisi crusta madida 

 magis olivacea differt, sporae paullulo sunt minores: 0,oi4 — 10 mm. longae et 

 0,oo7— s mm. latae, sed huic notae in hoc génère non admodum magna fides 

 est tribuenda. 



2. R. sophodes (Ach. !): crusta crassiuscula, tartarea, suborbiculari, 

 contigua, depresso-granulata 1. verrucoso-areolata, olivaceo-fuscescente, hy- 

 pothallo nigro imposita et limita ta; apotheciis eiiiersis, plaiiiusculis, centrali- 

 bus, atris, margine thallode tumidulo, persistente, integro. 



Syn. Lichen sophodes Ach. Prodr. p. 67. — Parmelia Ach. Meth. 

 p. 155 («), Fr. L. E. p. 149 («). — Lecanora sophodes Ach. Univ. p. 

 357 («) et Syn. p. 153 (p. max. part.), S c h a er. Enum. p. 70 (p. p.)? 



Rinodina albana <?. orbicularis Mass. Rich. p. 16. 



Rinodina horiza K o er b. Pg. p. 71. 



Exs. L. Su. n. 252! — Mass. n. 216 (salt. in meo exempl.). — Arn. 

 n. 3. 



1) Haec quoque fortasse est Florae nostrae civis; in herb. Smrft. adsunt enim specimi- 

 nula quaedam "iu rupibus calcareis ad Bodöe" lecta, quae haud dissimilia, sed tiimis manca sunt. Pro- 

 ventus etiam eo verisimilior est, quod cl. Nyländer (Prodr. p. 140) hanc plantain déclarât esse 

 identicam cum sua Bomalea sagedioide in Bot. Not. IS54 p. 87 (quod tamen maxime mihi du- 

 bftare liccat ob stationem "ad terram" àllatara; nonne potius est Dimelacna nhnbosa?), in alpibus 

 Dovrensibus lecta. — Inter commenta Botanices speciosa numeranda est theoria s. conjectu- 

 ra illa Nylanderiana , Rinodinam lecanorinam non autonomam esse plantain, sed "formationen) (cum 

 BueUia saxalHi) analogam et vix diversam, ad Verrucarias terrestres et saxicolas, supra thallum earum, 

 adnascentem vel potius iunatam." (!) 



29 a 



