2Gi 



27. Ci? vermicnlaris (Sw.)-: podetiis gracilibus, prostratis, subulatis, 

 subsimplicibus, albissimis; apothcciis .... 



Syn. Cennmyce? vermicnlaris Ach. Univ. p. 566 et Syn. p. 278 (a), 

 — Baeomyces Wnbg. Lopp. p. 458. — Tkamnolict S c h a er. Enuin. p. 243 

 («), Mass. in Flora 1856 n. 15, Koerb. Pg. p. 14 («). 



(ladonia amaurocraea /7. vermicnlaris Koerb. Syst. p. 26 (excl. *). — 

 Cfr. quoque Fr. L. E. p. 220. 



Exs. Sch a er. n. 86. — Rbnh. n. 253. 



In suinmis alpibus terrae adpressa passim per totam Scandinavian!, 

 Islandiani (lib. M. Va hi), ins. Spitsbergenses, Groenlandiam (J. Va hi). 



Mirum haud dubie plurimis legéntibus potest videri, banc plantam in- 

 ter Cludanias esse receptam, quuin inter omnes fere lichenologos hodiernos con- 

 veniat, ad genus melius tribumque propriam earn referri; ipsi Massalon go 

 et Nyländer insolito consensu uno ore eadem affirmant. En autem rationes, 

 quihus commotus lacère non possum, quin sententiain recentem nondum satis sta- 

 bilitam censeam! — Sub nomine T/tamnoliae vermicularis duas formas congerit 

 Schaerer, alteram Lic/ienem snbuliformem Ehrh. s. verum L. vermicnlarem Sw., 

 alteram Lick, tauricum Wulf., habita cliaracteribusque adeo congruentes, ut 

 banc sententiam omnes fere (veteres et récentes) scriptores amplexi sint; solus 

 Cel. Massa longo has pro diversas species habet. Neutra harum formarum 

 fructifera lecta erat, antequam Amie. M. M. Floderus anno MDCCCLIH speci- 

 men LicJieiiis taurici in Oelandia inter Smedby et Gösslunda fruetilerum invenit 

 (cfr. liot. Not. 1854 M 11 et 12). Cujus apothecia neque externa nee inter- 

 na structura ullo modo dilferiint a vulgaribus Cladoniarum, quimi in apicibns 

 podetiorum conglomerata observantur. Hoc specimen unicum est hujus formae 

 hncûsque apotheciis ornatum inventum, neque auctores extranei hoc videntur co- 

 gnituin habere. — Deinde Cel. Massa longo in Flora 1856 n. 15 descripsit 

 specimen fructiferum Thamrioliae vermicularis véraé; e qua descriptione comper- 

 tum habemus, eam ascorum, paraphysum sporarumque indole non a Cladoniis 

 differre, sed modo apotheciis "aggregatis , e thalli strato medullar] oriundis, pu- 

 stularnm ad instar protuberantibus, exeipulo destilutis" et lamina "constanter thalli 

 strato eortieaji cribrose-perforato numquam déhiscente tecta"!). Paullo post 

 Cel. Nvlander in Flora ej. an ni p. 579 affirmât, plantam propriam sistere spe- 



I] Hoc loco uon tacite practereunda sunt verba Cel:i R. Brown (Verra. Schrift, ed. N. von 

 Esenb. I. p. 458): "Apothecia (?) lateralia, sparsa, atra , thallo innata eoque subraarginata, apo- 

 theciis floccellarum aliquo modo accedentia, in exeinplaribus nonnullis, a D:re Fischer lectis, 

 observavi." — Cel. Rabenhorst, quura in Lieh. Exs. n. 253 dicit: "Die Sporen sind dyna- 

 stisch, sclnvartzbraun", verisimiliter Burlliam quandara parasiticam pro fructibus habuit. 



33 b 



