312 



pruinosis diversa. Cfr. Fr. L. E. p. 304. — Asci rari, clavati; paraphvses con- 

 glutinatae, octonae, ellipsoideo-ohlongae, 0,oio mm. longae et Ö,W5 nim. latae. 



Optime evolutus et primariiis typns hujus speciei est planta seeus oras 

 maris occidentalis Scandinaviae in scopulis marinis obvia (L. Su. n. 387); ab hac 

 "' L. ambigutt" n. 407 non vere differt, ut jainjam observavit Cel. Stenham- 

 mar, etsi crnsta sit macrior. Plantam h. 1. descriptam esse Koerberianam, nulli 

 dubio est subjectum. Nomen variegatae multis rationibus est servandum, nam 

 et sub hoe nomine prima vice descripta est, quamquam forma typica sola turn 

 respiciebatur, nee hoc nomen ullis erroribus est conspurcatum (nam quod dicit 

 Koerber: "Fries vereinigte unter diesem Namen auch Lecidea lactea" yarum 

 convenit cum illius verbis (L. E. p. 305;: "Lee. lucteae autem speeimina a me vi- 

 sa a L. atro-alba aegre dignoscere valeo") et Lecid. ambigua Ach. (Univ. p. 

 161, Syn. p. 14) falso omnino pro synonymo hujus speciei habetur. Sec. spe- 

 cimen Schleicherianum , cujus specc. Acharius descripsit, omnino alia est plan- 

 ta, R/tizocarpi species (verisimiliter Rh. caharei macri) ascis ventricosis, pa- 

 raphysibus Eliformibus, laxe, cohaerentibus, fuscescenti-capitatis, sporis octonis, o- 

 voideo-ellipsoideis, primum tetrablastis , mox murilormi-polyblastis, luligineo-fuscis, 

 0,016— a.U mm. longis et 0,oni — 12 mm. latis, hypothecio dilute l'uscescente. 



11. L. polycarpa (Flke.): crusta tartarea, effusa, rinioso-areolata, 

 glauco-cinerascente, hypothallum atrum obtegente; apotlieciis aclpressis, pla- 

 ins, aterrimis, atropruinosis, confertis varieque angulosis, margine (vulgo) 

 tenui, elevato, persistente: paraphvsibus subhyalinis apiceque fuscescentibus, 

 hypothecio sordide luteolo. 



Syn. Lecidea lapicida fi. radians Wnbg. Lapp. p. 472 (ex ins. herb.). 

 Lecidea polycarpa Flke. in Smrft. Suppl. p. 149, Fr. L. E. p. 305, 

 Schaer. Enum. p. 118. — Leridella Koerb. Svst. p. 237. 

 Exs. Koerb. fa. 46. 



/3. seriata Th. Fr.: crusta jugis elevatis subparallelis percursa, quibus 

 insident apothecia congesta, angulosa. 



Species in regionibus omnibus Florae nostrae vulgatissima et maxi- 

 mopere varians. Var. /3. in sumniis alpium Finmarkiae orient, jugis frequens, 

 ut etiam in ins. Spitsbergensibus (Nordenskj.). 



Valde protea species, quam tarnen frustra conatus sum in plures sejun- 

 gere; ex altera enim parte adeo (quum prope littora marina locisque minus ele- 

 vatis adest) ad priorem accedit, ut limites vix adsint, ex altera (praecipue in ju- 

 gis alpinis obvia) baud raro habitum characteresque L. covfluentis praebet. Cru- 

 sta nunc crassa, nunc subnulla; apothecia nunc magna, nunc minuta; margo nunc 

 tenuissimus, nunc crassus (in eodem specimine) e. s. p. Magna igitur cupienti facile 



