Animadversiones in novam nomenclaturam chemicam. 63 



tribuendum est, quod denominationes Naturae convenientiores paullatim formarentur, cum et 

 ipsa scientia pedetentim exculta esset atque ad systematicam propius accederet formam. 



Optime his successit doctrina salium, quae et per universara Naturam abondant, et 

 sensibus melius distinguuntur, et examini subjecta majorem produnt simplicitatem. Dividuntur 

 salia in siniplicia et coynposita. Ilia vel aeida sunt vel alkalina. Haec subdivisa sunt in neutra, 

 quae qua totam substantiam ex salinis componuntur partibus; media terrestria, quae terras 

 cum salibus conjunctas continent; et media metallica, quae calces metallorum sinu fovent. 

 Simplicia ab invicem nomlnibus dlstinguebantur, aut usu antiquitus receptis, aut ex alio quo- 

 dam, frequentius occurrente, oui inhaerent, corpore desumtis. Salibus, quae ex duabus sub- 

 stantiis diversis componuntur, nomina indita sunt ex nominibus partium constituentium 

 confecta. 



Eadem denominandi methodus ad alla extendebatur corpora, quae analysi chemica ex 

 duabus substantiis componi deprehensa sunt. Sic opera Summorum Chemicorum Macqueri, 

 Beegmanni aliorumque, eo perventum fuit, ut simpliciora frequentissimeque occurrentia cor- 

 pora nominibus denotarentur perspicuis et rationalibus, (luibus indoles eorundem quodammodo 

 indigitabatur. 



Nuperrime plura phaenomena, quae incognitas hactenus corporum compositiones pro- 

 derent, Chemicorum animes subierunt. Pertinet hue inprimis, quod ex experimentis Ingenio- 

 sissimi Lavoisier innotuerit, incrementa ponderum, quae calcinatione accedunt metallis, ab- 

 sorpto aëri esse tribuenda. Simile ponderis augmentum adquirere observata sunt corpora 

 quaedam inflammabilia, quae acidi naturam suscipere valent, idque ex pari caussa, scilicet 

 quod aërem, quem purum vulgo dixerunt, privatum délétère secum connectant. Hac de re 

 omnes fera a) inter se conveniunt Chemici: dissentiunt vero in ejusdem ulteriore explica- 

 tione. Plurimi veteri sunt addicti doctrinae de phlogisto tmetâWis corporibusque inflammabili- 

 bus communi, quae a Stahlii inde tempore valuit, jamque extra omne dubium posita esse 

 videbatur, et horum quidem alii putant phlogiston istud praecipua quadam aviditate aërem 

 purum petere, huncque et secum et cum corpore, quo ipsummet continetur, colhgare b), alii 

 e contrario opinantur phlogiston e corporibus secerni, quoties haec cum aëre puro conjungun- 

 tur, ideoque calces metallicas et acida phlogisto qua partem saltim privari c). Ipse vero La- 

 voisier et qui cum eo faciunt, ex eo quod nullam ponderis jacturam faciant corpora, quibus 

 facultas ignem concipiöndi adimitur, concluserunt substantiam lllam elementarem, quam phlo- 

 giston alii appellaverunt, merum nihilum esse, cum ne aliis quidem phaenomenis melius ex- 



a) Cel. Geèn singularem fovet opinionem: incrementa ponderum in corporibus momoratis non accè- 

 dent! novae substantiae, sed ademto phlogisto adscribit. Phlogiston namque, secundum illum, omnia corpora, 

 quibus adjungitur, leviora reddit. Dissert, de Geiiesi Aëris fixi & phlogisticati. Mallae 1786. 



b) Hoc asserunt Clariss. Kiew an et plerique alii qui caussam phlogisti defendunt, ipsumque ab aëre 

 inflammabili non differre putant. 



c) Hoc congruit cum pristina ratione phlogisti naturam concipiendi, qua ipsum sub actu combustio- 

 nis e corpore inflammabili avolare ponebatur. Ingeniosissimus Schbelb huic addictus erat opinioni, quae 

 nedum quidem ab omnibus déserta est, iis vero praeprimis insei'vit, qui phlogiston in lucis materia quaeren- 

 dum esse putant. 



Tom. XXXIX. 



