Animadversiones in novam nomendaturam chemicam. 6? 



Orta est haec classis ex hypothesi, acida omnia e duabus partibus composita esse, 

 quarum altera omnibus communis sit, basis scilicet aëris puri, quam propterea oxygenii no- 

 mine designaverunt ; altera in quolibet acido différât, pro diversitate radicalium acidorum, quo- 

 rum enumeï'atio facta est. Haec vero opinio inde nata est, quod primae quatuor hujus clas- 

 sis substantiae basin aëris puri sibi adjungere valeant, eoque facto acidas exhibeant proprie- 

 tates. Cum autem ipsa indoles hujus basis aëris atque modus, quo in corporibus ligatur, 

 ignoretur, nulla adest ratio cur principiura aciditatis in illa latere ponatur. Fieri enim potest, 

 quod supra innuimus, ut eadem nihil ab aqua différât. Aqua sane requiritur ut constituatur 

 acidum sapore dignoscendum: nemo tarnen eam ideo acidis propriam esse dixerit, cum alka- 

 linis neutrisve salibus cognoscendis similiter inserviat. Quaecunque vero fuerit indoles basis 

 aëris puri, nondum definitum est, utrum haec acidam indolem vel unico cuidam corpori aliter 

 impertiatur, quaui ut vincula dissolvat, quibus aliquae corporis partes, acida indole antea jam 

 praeditae, ligatae erant. 



Sed si vel concedatur acidam formam, quam adquirere possunt quatuor substantiae 

 nominatae, aëri puro esse tribuendam. idem tamen ideo de omnibus acidis aflfirmari non po- 

 test. Acida namque, quae ex tribus proxime sequentibus hujus classis speciebus progenita 

 esse ponuntur, nulla arte hucusque vel componi vel decomponi potuerunt. Neque in plurimis 

 reliquorum acidorum ulla aëris puri indicia adhuc detexit analysis, licet hic ad nonnulla eo- 

 rundem, quorum compositio ceteroquin tenebris obvoluta est, producenda aliquid conferre vi- 

 deatur. Quod si tamen ex analogia, quae inter acida obtinet, conjiciatur, omnia eodem hoc 

 gaudere principio, quod in paucis jam detectum est, neutiquam haec conjectura pro funda- 

 mento classificationis ponenda fuisset. Neque enim licet generi per proprietates quasdam de- 

 terminato, novas adscribere notas, antequam evictum sit, bas omnibus speciebus, nulla ex- 

 cepta, competere. 



Hisce pensitatis, minime conveniens esse videtur denominatio oxygenii, quae ex hy- 

 pothesi nondum probata imposita est basi aëris puri; tota vero classis radicalia exhibons aci- 

 dorum removenda, cura plurimarum ejusdera specierura nonnisi eam habeamus ideara, quam 

 nobis eadem suppeditat hypothesis- 



Notatu quoque dignum est, quod quatuor illarum hujus classis specierum, quae solae 

 sub sensus veniunt, prima azotum nimis différât a tribus reliquis, carbone seil, sulphure et 

 phosphoro. Haec solida sunt corpora, quae in contactum aëris puri admissa, admota ignis 

 scintillula vel sufiiciente semel addito calore, basin aëris avide suscipiunt et novam ignis co- 

 piam producunt. Contra azotum, quod purissimum occurrit in aëre mephitico, dift'icillime et 

 nonnisi post diutinam per scintillas electricas agitationera, cum aëris puri basi connectitur. 

 Licet itaque in utroque casu corpora acida producantur, adeo tamen diversus habitus differen- 

 tem simphciorum indolem innuit. Immo Auctores quoque noraenclaturae haesitarunt, numne 

 potius a reliquis separarent atque ad elementorum classera referrent azotum, quia et simpli- 

 citate basibus aëris puri atque inflararaabilis non cedere videatur, et compositionem permul- 

 torum corporum regni tara vegetabilis quara animalis ingrediatur. Hanc tamen ileseruerunt 

 optionem, cura non prostaret a quo potissiraum composite tum denominaretur azotum k). 



k) 1. c. Mem. de Morvbau p. 34. seqq. 

 Tom. XXXIX. 



