Änimadversioncs in novam nomenclaturam chemicam. 69 



Classis Quinta Alkalia complectitur. 



1. Putassam s. alkali fixum vegetabile. 



2. Sodam s. uUmU fixum minérale. 



3. Ammoniacam s. alhali volatile. ' 



Pi'iniarum quidem duarum specieram aliquam analysin detexisse sibi videntur non- 

 nulli 1), verum quia nondum satis confirmata res sit, in medio eandem relinquinius. Quod vero 

 ammoniacae s. sali alkalino volatili locus inter simplicia corpora datus sit, non potest non 

 paradoxum videri, cum compositionem ejus, ab Ingeniosissimo Scheele jam qua partem de- 

 tectam, felicissimo successu indubitatam fecerit ipse Acutissimus Bebthollet m). 



Ab enumeratis simplicibus progrediuntur Auetores nouienclaturae ad corpora compo- 

 sita denominanda. Gasa vocant diversas quasvis aëris species, quae formam fluidi elastici 

 tenent, neque eam, diminuta caloris temperatura perdunt; qua proprietate a vaporibus diffe- 

 runt. In Ulis materiam caloris, quae pro caussa elasticitatis fluidorum communiter habetur, 

 non tantum arctius, quam in vaporibus ligatam, sed et chemice conjunctam esse putant; ip- 

 samque propterea ut partem gasa constituentem, atque olassis differentiam efficientem respi- 

 ciunt. Quod vero aequali saltim probabilitate, in contraria hypothesi phaenomena gasium 

 atque vaporum explicari possint, satis saperque evicerunt, (.[ui theoriam caloris spécifié et ca- 

 pacitatum, quas vocant, corporum, calorem recipiendi cummunicandive, quae non admittit ca- 

 lorem absolute in corporibus ligatam, defenderunt. 



Quae basin aëris puri continent, sive liquida sive solida sint corpora, ad unam classem 

 referunt. Primum ibi locum occupât aqua, hanc sequuntur acida, quae tandem calces metalli- 

 cae excipiunt. Cum supra ostenderimus, opinionem, quam de basi aëris puri ceperunt Aueto- 

 res nostri, vacillantera adhuc esse,' adeoque classificationem huic fundamento superstrui non 

 posse, sufficiat observatiunculas quasdam circa noraina nova, nonnullis horum compositorum 

 data addi. 



Dicit Clariss. de Morveau adsociatos diu dubios haesisse, utrum denominationem acidi 

 vitriolici usitatam retinerent, an ejus loco acidum sidphurieum scriberent n). Rejecerunt tan- 

 dem nomen antiquitus receptum, ne ulla denominatio discederet a régula ipsis praescripta, 

 qua acidum a basi, uti phosphoricum a phosphore et sic porro, denominaretur. Attamen ipsi 

 mox eandem non observant regulam in denominando acido nitri. Hoc enim acidum jam se- 

 cundum regulam, non nitricum, ut ipsi proponunt, sed azoticum appellandum fuisset, quia 

 azotum acidi hujus est basis. Abest tarnen ut hanc mutationem svadeamus, cum e contrario 

 antiquitate munitas et vitriolici et nitrosi vel nitrici denominationes servandas esse puteraus: 

 quod quidem Chemicis haud paucis placebit. Cum enim numerosa acidorum series, metallicis 

 quibusdam exceptis, nonnisi quatuor exhibeat bases, a quibus ipsa secundum novam raetho- 

 dum nominari queunt, reliqua omnia secundum morem antea receptum vocanda essent: unde 



\\ OsBURG in. Act. Mogunt. 1785. & Lorgna in Crbll's Ch. Annal. 1787 1. St. 

 m) Mem. de l'Acad. de Paris. 

 n) 1. c. p. 42. 



Tom. XXXIX. 



