XI. 



De speciebns solutionis chemicae *). 

 §. 1. 



Solutio sicca, humida, vaporosa. 



Cum inter activa, olim sie dicta, instrumenta, Ignis et Aqua praecipua esse viderentur,' 

 operationes suas Chemici dividere soliti sunt in siecas, quae ignis sive fortioris caloris ope 

 perficiuntur, et humidas, quae per aquam vel corpora aquosa absolvuntur. Sic humidas esse, 

 vel humida institui dixerunt solutiones, quae in aqua, sale aqua diluto, spiritu vini, oleo 

 aliove menstruo, cui aquae aliquid inesse crediderunt, fiebant; et has quidem in temperatura 

 caloris, aestum aquae ebullientis non superante, perfici oportere statuerunt, quoniam pleraque 

 horum menstruorum superiorem caloris gradum sustinere nequeunt. Solutiones autem siecas 

 sive quae inter corpora sicca obtinent, per caloris vira absolvi judicaverunt, quoniam vix ali- 

 ter, quam in vehementioribus ignis gradibus succedunt. Hydrargyrum inter corpora sicca uni- 

 cum esse videbatur, quod etiam in vulgari atmosphaerae temperatura alla solvere valet cor- 

 pora, inprimis metalla; quamobrem etiam has solutiones, quasi neutras, singulari nomine 

 amalgamationis a ceteris distinxerunt. 



Liquefactiones corporum solidorum per ignem inter solutiones non numeraverunt, qui 

 incrementum ponderis pro criterio verae solutionis habuerunt, quia hoc in corpore liquefacto 

 non observatur. Alii vero cum non dubitarent, quin causa phaenomenorum ignis vel caloris 

 in materia singulari subtihssima lateat, eandem quoque menstrui nomine non indignam esse 

 censuerunt, proptereaque veras fieri solutiones corporum, quoties haec formam solidam cum 

 liquida commutant. 



*) Dissertatio academica de speciebns solutionis chemicae. Aboae 1797. 



Tom. XXXIX. 



