De speeiehus solutionis chemicae. 109 



Recentiores Chemici de eo persuasi, quod omnis liquida vel fluida forma corporum a 

 materia caloris, quam nomine caloriei distirtguunt, dependeat, hanc materiam, proinde pro 

 menstruo corporum universali habent. Si vero, quod valde probabile nobis etiam videtur, 

 nulla solutio corporum absque calorico fieri queat, maxime naturalis videtur esse distributio 

 solutionis, quae diversas spectat formas corporum per caloricum divisorum, liquidant scilicet 

 et fluidam sive vaporosam. Solutionem itaque liquidam dicimus, qua corpus solvendum formam 

 liquidam nanciscitur, et vaporosam, qua sub forma aëris idem comparet. Illam, more dudum 

 usitato, dividere liceat in siccam et humidam, pro diversitate menstrui. 



Quia vero per expérimenta recentiorum Chemicorum dubium est, utrura aqua revera 

 partem efficiat omnium corporum, quae humida dixerunt antiqui, quod per combustionem 

 destructa partes aquosas exhibèrent, in iisdem autem semper hydrogenium, sive basin aquae, ' 

 haerere, certum est — itaque, ne nimis a vulgari loquendi usu discedamus, ad humidas solutio- 

 nes referimus omnes, quae per menstrua liquida hydrogenium foventia perficiuntur; et siecas e 

 contrario vocamus, quae vel per caloricum solum fiunt, vel per menstrua quaecunque in qui- 

 bus nihil hydrogenii adest. 



§. 2. 

 Solutionis siccae species. 



Inter siecas solutiones Chemici distinguere soient eas, quibus leviter tantum per ignem 

 transformari videntur corpora, adeo ut rémittente calore pristinam sensibus exhibeaut indo- 

 lem, ab iis, quibus corpora soluta prorsus novantur. Priores, quae potissimum fiunt, ubi cor- 

 pora solida homogenea per ignis vim in liquida mutantur, distribuere soient in liquefaeüones 

 et fusiones. Posteriores, ubi corpora a pristina indole recedunt, in vitrificationes et scorifica- 

 Uones dispescuerunt. 



Nomine liquefaeüones intelligitur solutio liquida corporis a calorico, quae in minore 

 caloris gradu, aestum scilicet aquae ebullientis non superante, obtinet. Huc pertinet conver- 

 sio nivis in aquam, liquefactio phosphori, cerae, sulphuris et cetera. Huc quoque referri so- 

 ient amalgamationes, sive metallorum solutiones in hydrargyro, quae in vulgari aëris tempe- 

 raturs succedunt, atque liquefactio raixti ex bismutho, stanno et plumbo, quae, antequam 

 ebullit aqua, liquescunt. Nonnulli tamen omnes metallorum hquefactiones fusionibus adnu- 

 merandas esse voluerunt. 



Fusiones appellatae siint operationes, quibus per vehementiorem ignis vim liquidam 

 formam acquirunt corpora. Speciatim quidem fusiones nominatae sunt, quibus metalla liquan- 

 tur; sed in latiore sensu sumtae eaedem quoque complectuntur liquefactiones corporum sali- 

 norum vitreorumqve vel terreorum, diversorum corporum liquationes cum sulphure, et 

 sie porro. 



VitrificaUonis nomine distinguunt Operationen!, qua plures terrae, salia vel oxida me- 

 tallica inter se mixta ita liquantur, ut in corpus coëant homogeneum, pellucidum, durum et 

 friabile; quemadmodum vitrum ex sale alkalino fixo cum terra silicea conflatur. Quod si 

 vero vel propter deficientem gradum caloris vitrificationi necessarium, vel per naturam mixto- 



Tom. XXXIX. 



