De natura salium simpUcium. 121 



Terris salibusque alkaliniö et oxidis metallicis iinitam, cognoscitur horam efferves- 

 centia cum omnibus aliis acidis, quibus locum cedit. 



A metallis non decomponitur, cum carbonem prae omnibus metallis petere videatur 

 oxigenium. Sic enim ad oxida metallica reducenda carbo adhiberi solet. 



AciDUM ARSENicuM vel arsenicale obtinetur es oxido arsenici, quod, juvante igné, de- 

 componere valet acidum nitricum, aliaque nonnulla, atque tantam oxigenii quantitatera ex 

 iisdem sumere, ut sapore et reliquis notis acidam naturam ostendat. 



Solidum est in temperatura vulgari, ignitum vero liquescit. Fortiori ignis gradui ex- 

 positum partem oxigenii iterum amittit, atque in oxidum, arsenieum album vulgo dictum, 

 quod acido volatilius est, conversum évaporât. 



Ex aëre libero aquam attrahit et in liiiuorem vertitur. Ad solutionem duplum cir- 

 citer aquae pondus requirit. 



Decomponitur per carbonem, plurimaque metalla, cum quibus mixtum, in sufficiente 

 ignis gradu, interdum in oxidum album, interdum in regulum arsenici mutatur. 



Acidum molybdigum ex molybdène métallo vel ejus oxido, cum acido nitrico digesto, 

 habetur sub forma pulveris albi sapore acido, austero, quem metallicum vocant, praediti. 

 Una hujus acidi pars in octoginta partibus aquae solvi potest. Solutio, evaporatione aquae 

 concentrata, sub refi-igeratione colorem acquirit coerulescentem, qui amissae oxigenii parti tri- 

 buendus esse videtur; potest enim per nitri acidum destrui. Ab alcohole vini solvitur, ei- 

 demque colorem cyaneum impertit. 



Acidum tunstioum nomen sortitum est a lapide Svecis Tungsten appellato, in quo 

 calci adunatum invenitur. Idem ex volframio métallo, sufficiente oxigenii quantitate imbuto, 

 obtinetur; adeoque rectius acidum volframieum nominandum esse videtur. Formam habet 

 pulveris albi et saporem acidum metalhcum. In igné colorem acquirit fulvum, nigrescentem; 

 non liquescit neque évaporât. Cum acido phosphorico et terra silicea in vitrum coeruleum 

 abit. In aqua ebulliente pondus suum vicies superante solvitur. 



Rehquorum acidorum mineralium partes constitutivae ignotae sunt. Haec numerantur: 



Acidum mubiaticum, quod in sale commuui et amraoniaco cum alkalinis salibus 

 junctum, et in pluribus quoque salibus mediis latet. Vincuhs plerumque hberatur per addi- 

 tum acidum sulphuricum. 



Formam habet elasticam, quam etiam in summo frigore servat : ideoque ams murraféc« 

 nomine venire solet. Elasticitate privatur, si admittitür aqua, quae aequale hujus aëris pon- 

 dus absorbere valet. Liquidum sic natum, acidum salis vulgo nominatur; pellucidum est et 

 coloris expers; acerrimum habet saporem acidum; in aëre hbero spissos edit fumos, qui ad- 

 stantium pulmonibus adeo infesti sunt, ut spiritum praecludant; per immixtum vero aërem 

 vulgarem attenuati, citri fere odore fragrant. In digestionis calore acidum sub forma aërea ex 

 aquae societate avolat. 



Prae reUquis acidis mineralibus eminet attractione ad oxida metallica. Metalla plera- 

 que et alla corpora inflammabilia difficilius aggreditur. Nonnulla tamen metalla, quae per 

 solara aquam oxidari possunt, ut zincum, ferrum, stannum, lubenter dissolvit. Propterea 

 ex decomposita aqua (quae ex hydrogenio et oxigenio constitui videtur) recentiores Chemici 

 oriri existimaverunt aërem inflammabilem s. hydrogenium, qui sub solutionibus metallorum, 



Tom. XXXrX. 16 



