XIII. 



De natura carbonis vegetaMis *). 



§. 1. 



Notissimum est corpora organica fere omnia, vegetabilia inprimis, admotum sibi ignera 

 facile concipere, et, si non desideratur über accessus aëris atmospliaerici, ita consumi, ut 

 tandem nihil praeter eineres incombustibiles supersit. Quod si vero, antequam eo usque con. 

 sumta sint, cum penitus ignita fuerint, clause aëre suffocentur aut aliter exstinguantur, con- 

 verti eadeni deprehenduntur in carbones, quae solida sunt corpora. paruin cohaerentia, atro 

 conspicua colore, quo etiam alla corpora sibi affricata inquinant. Si miles omnino carbones 

 obtinentur ex vegetabilibus quae in vasis ita clausis, ut vaporibus quidem intra sitis exitus, 

 aëri vero externo nullus pateat aditus, vehementi et diutino ignis gradui exponuntur; expulsis 

 namque sub forma vaporum aquosis, oleosis, salinis ceterisque volatilibus partibus, restât in 

 vase carbo, qui solus ignis vehementiae resistit, et formam atque structuram corporis tosti 

 plerumque servat. Ex fumo quoque corporum organicorum flagrantium refrigerato secerni 

 videtur pulvis tenuissimus niger, qui forma tantum a carbonibus differt, et nomine fuliginis 

 distingui solet. 



Has substantias, licet forma diversas, in praecipuis tamen, quae tum distingui pote- 

 rant, proprietatibus convenire perspexerunt antiquiores Chemici. Observarunt nempe neu- 

 tram earum in summo ignis gradu liquescere, nedum in vapores totam converti, nisi forte ab 

 aliis corporibus solvatur vel admisse aëre cremetur: in aëre vero libero ignem sibi applicatum 

 omnes facile concipere, fortiter retinere et sine famo fere totas consumi, simulque exhalatio- 

 nem fundere respirantibus animalibus adeo perniciosam, ut haec ipsa protirms sine sensu ne- 

 cet; atque peracta sic corabustione, residuum esse cinerem album non inflammabilem, plerum- 

 que ex sale alkalino fixe, salibus neutris et terris compositum. 



*) Diss. cheraica de natura carbonis vegetabilis. Aboae 1798. 

 Tom. XXXIX. 17 



