XX. 



Animadversiones Celeberrimi (jmelin in theoriam Lavoisierianam de 



natura Acidi Sulphurici examinans*). 



Antiquitus quidem jam observatum fuit, acidos esse vapores sulphuris ardentis, immo 

 partem illorura ita coerceri posse, ut sub forma liquida acidi sulphurici compareat. Cum vero 

 sic ex majore sulphuris copia non nisi exiguam quantitatem acidi obtinerent Chemici, non 

 dubitaverunt, quin acidum hoc esset pars ipsius sulphuris, quae per ignis demum vim liberata 

 sensibus se offerret. Ut veram ejus quantitatem invenirent, sulphur cum sale alcaline flxo, 

 quo acidum, quam primum e sulphure evolveretur, ligari iterum posset, mixtum lentissimo 

 igné nonnulli comburendum curaverunt, atque observaverunt, longe quidem majorem acidi por- 

 tionem, nondum tamen pondère sulphuri parem hac via manifestam fuisse. Hune ponderis 

 defectura post Stahlium posuerunt venire ex principio inflammabili sive phlogisto sub opera- 

 tione fugato, quod alii centesimam, alii plures centesimas totius sulphuris partes efficere ex suis 

 experimentis judicaverunt. Confirmaverunt theoriam phaenomena diversorum acidorum, quae per 

 corpora inflammabilia mitigari et interdum plane occultari videbantur, et speciatim quidem 

 phaenomenon sulphuris producti et acido sulphurico cum variis corporibus inflammabililjus tractato. 



Cum autem recentiores ex sulphure, débita cura usto, plus obtinerent acidi quam pon- 

 dère effecerat sulphur, atque ex Lavoisieri inprimis experimentis innotesceret, sulphur non 

 converti in acidum, nisi aërem vitalem absorberet, visum est, in sulphure puro nihil inesse 

 acidi, sed acidum sulphuricum nasci et sulphuris conjunctione cum'oxygenio sive aëris vitalis basi. 



Quemadmodum vei'o theoria Lavoisieriana de natura corporum combustorum non 

 omnibus sufficienter demonstrata videbatur, sic etiam contra novam docLrinam de acidi sul- 

 phurici ortu variae factae sunt objectiones, inter quas praecipuam Chemicorum attentionem 



*) Dissertatio ohemica Animadversiones Celeberrimi Gmblin in theoriam Lavoisierianam de natura 

 acidi sulphurici examinans. Aboae 1802. 



Tom. XXXIX. 



