De nomencîatura salium. 187 



tantum oxidationis gradum ita ament, ut in eadem, cum adjunctum sibi fuerit acidum, perse- 

 verare possint c). 



Cum diversae species salium a diversitate acidorum nascantur, nominum specificorum 

 vices supplebunt ipsa acidorum epitheta. Varietates vero, quae aufc acido aut basi abundant, 

 pro re nata acidae, acidulae vel basicae commode appellabuntur. 



§. VIII. 



Adjungere tandem liceat seriem generum salinorum, secundum nostram nomenciaturae 

 methodum dispositorum, cum praecipuis, quibus distingui a se invicem possint, characteribus. 

 Primo tantum generi, cum similis sit omnium ratio, subnectimus nomina specifica, additis 

 denominationibus Lavoisierianis : 



GENUS I. KALIATES crystallinam formam suscipiunt. Solutio aquosa per acidum tartaricum 

 praecipitatur, in conspectum veniente pulvere crystallino acidulo, aegre ab aqua 

 solvendo. 



Sp. 1. Jcalias sulphuricus — sulphas potassae (Lav.) 

 (a) „ „ acidulus „ „ acidulus 



2. Jcalias sulphurosus — sulphis potassae 



3. Jcalias nitricus — nitras potassae 



4. Jcalias nitrosus — nitris potassae 



5. Jcalias pJiospJiorieus ■ — pJiospJias potassae 



6. Jcalias pJiospJiorosus — pJiospJiis potassae 



7. Jcalias earbonicus — carbonas potassae 



(a) „ „ hasicus „ supersaturatus 



8. Jcalias muriaticus — murias potassae 



c) Neminem jam i'ugit, omne oxidum metallicum compositum esse ex ipso métallo vel potius sub- 

 strato, ut ajunt, metalli, et alla quadam substantia s. materia oxidante. Hanc substantiam ab oxygenio s. 

 aëris vitalis basi nulla re differre contendunt adhuc. multi hodiernorum Chemicorum, censentes, quod a pro- 

 portione tantum ejusdem, cum sibi semper similis esse putetur, dependeat omnis diversitas oxidorum cujus- 

 vis metalli. At haec sententia non modo nondum probata, sed ne verisimilis quidem est. Perpensis enim 

 accuratius plurimis jam cognitis oxidorum metallicorum phaenomenis, liquide, ut confidimns, apparebit, di- 

 versos oxidationis gradus saepissime non tam a quantitate, quam potius a qualitate, sive diversa materiae 

 oxidantis natura derivandos esse. Eem acu tetigisse nobis videntur, qui materiam hanc, qua ponderabilem 

 sui partem, a substantia aquae non differre. Ita vero transformatam esse hanc aquam existimamus, ut in- 

 terdum propius ad naturam hydrogenii, interdum ad oxygenii naturam accesserit. Hydrogenicam, quae vir- 

 tutem habet a principio, nobis alibi photogenium appellato, producere putamus oxida, quae minori oxidationis 

 gradui tribui soient, et perfectiores sunt salium bases. Ab oxygenica vero, quae oritur a principio pyrogenio, 

 nasci opinamur bases imperfectas, et haud raro acida, sive quae majore gradu osidata vulgo dicuntur oxida 

 metaUica. 



Tom. XXXIX. 



