7 
Dixit quidam versificator: Est una de huius saeculi adversitatibus gravioribus libero 
homini quod necessitate cogitur ut sibi subveniat requirere inimicum. Quaesivit quidam a 
quodam Arabe: Quae maior adversitas contigit tibi in hoc saeculo? Arabs: Necessitas com- 
pulit me convenire inimicum, ut quae volebam mihi concederet. 
Alius: Ne te associaveris leccatori, cuius societas est tibi dedecus. 
Alius: Ne glorieris in laude leccatoris, cuius laus est tibi vituperium et vituperium 
laus. — Quidam philosophus transiens per viam alium repperit philosophum eum quodam 
leccatore iocantem atque ait: Simile sibi simile attrahere adamantis est. Atille inquit: Nun- 
quam me sibi adiunxi. Ad haec transiens: Cur ergo ei applaudebas? At ille: Non, sed 
magna necessitate cogitur etiam honestus homo latrinam adire. 
Alius philosophus: Fili, grave est arduas ascendere mansiones, et ab eisdem descen- 
dere facile est. 
. Alius philosophus: Melior est inimicitia sapientis quam amicitia insipientis. 
Alius philosophus: Non habeas pro magno amicitiam stulti, quia non est permanens. 
Alius philosophus: Melior est societas simplicis inter: sapientes nutriti quam pru- 
dentis cum leccatoribus educati. 
Alius philosophus: Dulcior est sapienti aspera vita inter sapientes quam dulcis vita 
inter insipientes. 
Alius philosophus: Sapientiae duae sunt species: una naturalis, alia artificialis; 
quarum una non potest manere sine alia. 
Alius: Ne committas stultis sapientiam, quia eis esset iniuriosum; neque sapientibus 
eam deneges, quia quod suum est eis auferres. 
Alius: Huius mundi dona diversa sunt: quibusdam enim datur rerum) possessio, qui- 
busdam sapientia. Quidam loquens filio inquit: Quid malles tibi dari, an censum an sapien- 
tiam? Cui filius: Horum quodlibet alio indiget. — Fuit quidam sapiens versificator egregius * 
Sed egenus et mendicus, semper de paupertate sua amicis conquerens, de qua etiam versus 
composuit talem sensum exprimentes: Tu qui partiris partes monstra mea cur mihi desit! 
Culpandus non es, sed dic mihi: quem culpabo? Nam si constellatio mea est mihi dura, a te 
quoque id factum esse indubitabile est. Sed inter me et ipsam tu orator et iudex es. Tu 
dedisti mihi sapientiam sine substantia. Dic ergo mihi: quid faciet sapientia sine substantia? 
1 gravior Ch H* M: — 2 qui nec. Bare Corp, quando nec. Br! E* Kr Lz — regitur Br? — conveniat W? 
— requ. amicum Corp E! — 5 cuius consortium Lab. — 7 Loycos quidam phil. tr. Br? — 8 iacentem B! U, 
leccantem W*, loquentem KIM! W', ludentem P^ — Similem sibi similem attr. Br! Kr; Dissimile sibi attr. 
M'W!; Simile sibi concedere ad. est P?; et ita increpavit: Sibi similem quemlibet acquirere ad. est Lz — 
natura adam. Br? — 8/9 Numquid me s. adiunxit KI P! — 9/10 Nonne magna nec. M!; Non sponte sed nec. Br, 
Non voluntate E* (am Rande) — 10 latrocinium Br’; sed m. necessitas cogit etiam quandoque honestum adire 
latronem H? — 11 mentiones Lab. 9: €? — 15/16 fehlt Lab. — 16 cum lecc. prudentiam legentis M! W: — 
21 invidiosum P* — stulto...sapienti M! — 22 quia suum est eis conferre Lab. — 23 modi €! €? M? W? — 24 an 
vor censum fehlt Lab.; id aureum cens. Lz; sensum €' E! KIM? P? — 25 quidlibet P5, quilibet Br! P^; Horum 
quolibet (qu. alio W?) indigeo H* W* — 26 de mendicitate Br? — 27 talem sententiam M: W! — partiris 
monstra cur pars mea mihi desit Lab.; mea (meas Ch) cur mihi desunt Ch M: W: (desint W?); monstra meam 
cum mihi desit Ms — 28 quem vituperabo P? — 29 tu ordinator Bx! — 30 quid valet C? 
N:o 4. 
5 
10 
20 
De leccatore. 
De sapientia. = 
