IX. Exem- 
plum de vin- 
demiatore. 
e 
10 
15 
20 
25 
14 
Dixit quidam discipulus magistro suo: Legi in libris philosophorum: quibus praecipiunt 
ut ab ingenio feminae perversae custodiat se homo. Et Salomon in proverbiis hoc idem admo- 
net. Sed tu si super ingenio illius sive de fabulis sive de proverbiis aliquid memoriter tenes, 
vellem renarrando me instrueres. Magister: Faciam, inquit, tui causa libenter. Sed vereor 
ne si qui nostra simplici animo legentes carmina quae de mulierum artibus ad earum correp- 
tionem et tuam et aliorum instructionem scripsimus viderint, videlicet quomodo quaedam 
earum nescientibus viris suos advocent amasios et complectentes deosculentur advocatos et 
quae illarum expetat lascivia in ipsis expleant, earum nequitiam in nos redundare credant. 
Discipulus: Ne timeas hoc, magister, quia Salomon in libro proverbiorum et multi sapientes 
pravos earum corrigendo mores talia scripserunt nec culpam sed laudem inde promeruerunt. 
Tu similiter de illis seribens ad nostram utilitatem, non vituperium sed coronam promereberis. 
Et ob hoc rogata sine cunctatione demonstra. "Tunc magister: 
errexit quidam ut vindemiaret vineam. Quod uxor illius videns intellexit illum circa 
P vineam diutius moraturum et misso nuntio convocat amicum conviviumque parat. Accidit 
autem ut dominus ramo vineae in oculo percussus domum cito rediret nihil de oculo per- 
cusso videns; veniensque ad portam suae domus hostium pulsavit. Quod uxor intelligens 
nimium turbata convocatum amicum abscondit seorsum et domino suo hostium postea aperire 
cucurrit. Qui intrans et graviter pro oeulo tristis et dolens iussit cameram parari et lectum 
sterni, ut posset quiescere. Timuit uxor ne intrans cameram amicum latitantem videret. 
Dixit ei: Quid tantum properas ad lectum? Die mihi quid tibi sit prius! Narravitque ei 
totum ut acciderat. Permitte, inquit illa, karissime domine, ut oculum sanum medicinali arte 
confirmem et carmine, ne ita eveniat de sano ut mihi evenit de iam percusso, quia dampnum 
tuum commune est nobis. Apponensque os suum ad oculum sanum tantum fovit quousque 
amicus a loco ubi absconditus erat viro nesciente discessit. Tandemque se erigens: Modo, 
inquit, karissime vir, sum secura ne simile de hoc oculo eveniat, quale de altero evenit. Iam 
potes, si placet, ad lectum descendere. — Tunc discipulus ait magistro: Bene me instru- 
xisti, et quod de illarum artibus retulisti siticuloso et desideranti animo commendavi; nec quod 
inde scio pro divitiis Arabum commutare volo. Sed si placet progredere, et quod transferre 
in actum publicae administrationis futurorum valeamus edissere! — Faciam, inquit magister: 
4 instr. sive de fabulis sive de proverbiis L! T — 5/6 auch correctionem — 6 quaedam nur Bare Ch 
— 8 expectat Br? CH? L'M:PSTU W', expetit Bare €' Kl, expedit M* — 10 scribendo Kl — 11/12 ad 
nostram .. ob hoc fehlt Lab. — 11 sed laudem prom. Ch; sed laudem et coronam inde prom. M: — 12 Et 
obrogatus Kl — sine tractatione W® — Mag. Audi ergo quia confortasti me. Perrexit P? — 13 Perr. qu. 
vindemiare Lab. — 14 vindemiam H? — convocat am. ad coitum thorumque parat Barc — 15 ramo vitis Ch 
— 16 puls. et clamavit P? — ux. audiens H? — 17 seorsum lecti eius Corp; retrorsum Kr — aper. cura- 
vit T — 18 cam. aperire Br! Ms, aperiri W?; thalamum parare Poit; et stratum st. M? P! — 19 sternere Br? Bx! €! 
Poit T — requiescere Lz — 21 ubi acc. R — 22 confirmem et curem ne Kl — ut tibi (tibi modo V) 
Br! Ch Corp Kr L' M! W!; quod mihi et tibi evenit KI — 23 tamdiu fovit Lab. und sonst — 24 recessit H° P* 
— 25 sis securus Lab. Barc; esto securus H? — similiter . . . qualiter Lab. Bare — 26 ascendere Bare 
Be” M? W?; si potes ascendas lectum W? — 27 de ill. ingeniis vel astuciis V — ret. saturior desid. an. Bare; 
ret. ita curioso et des. an. M! W! — desiderioso T — commendatur Lab. — 28 Et si pl. Lab. — 29 in altum 
Lab. Ms (wnd sonst) — futurae V 
Tom. XXXVIII.. 
