XII. a). Exem- 
a 
plum de rege ,, 
et fabulatore 
Suo. 
b). De rustico. 
15 
2 
2 
0 
e 
16 
et secum sedere fecit. Sieque dulcibus alloquiis delinitum cirea noctem exire dimisit. — 
Discipulus: Miranda dixisti; sed nunc magis illaum praesumptuosam admiror audaciam. 
Volo tamen ut adhuc mihi de earum ingeniis si non fuerit grave dicas. Quanto enim magis 
dixeris, tanto maiora promereberis. Ad quem magister: Nonne tibi sufficiunt ista? Tria tibi 
narravi, et tu nondum desinis instigare? Discipulus: Tria dicendo nimium auges recitando 
numerum, sed pauca sonuerunt verba. Dic ergo unum quod longa verbositate meas repleat 
aures, et sic mihi sufficiet. Magister: Cave ne contingat inter nos quod inter regem et suum 
accidit fabulatorem. Discipulus: Quid, care magister, quid tandem accidit? Magister: 
Rex quidam suum habuit fabulatorem, qui singulis noctibus quinque sibi narrare 
fabulas consueverat. Contigit tandem quod rex curis quibusdam sollicitus minime posset dor- 
mire pluresque solito quaesivit audire fabulas. Ille autem tres super hoc enarravit, sed 
parvas. Quaesivit rex etiam plures. llle vero .nullatenus voluit; dixerat enim, sicut iam 
visum fuerat sibi, multas. Ad haee rex: Plurimas iam narrasti, sed brevissimas. Vellem vero 
aliquam te narrare quae multis producatur verbis, et sic te dormire permittam. Concessit 
fabulator et sic incepit: 
rat quidam rustieus qui mille solidos habuit. Hic autem in negotiationem proficiscens 
I: comparavit bis mille oves, singulas senis denariis. Accidit eo redeunte quod magna 
inundatio aquarum succresceret. Qui cum neque per pontem neque per vadum transire 
posset, abiit sollicitus quaerens quo cum ovibus suis transvehi posset. Invenit tandem exi- 
guam naviculam quae nisi duas oves una cum rustico ferre non valebat. Sed tandem ne- 
cessitate coactus duas oves imponens aquam transiit. — His dictis fabulator obdormivit. 
Rex siquidem illum excitans ut fabulam quam inceperat finiret commonuit.. Fabulator ad 
haec: Fluctus ille magnus est, navicula autem minima et grex ovium innumerabilis: per- 
mitte ergo supradictum rusticum suas transferre oves, et quam incepi fabulam ad finem per- 
ducam. — Fabulator etenim hoe modo regem longas audire fabulas gestientem pacificavit. 
Quodsi amplius me praedictis etiam subtexere alia compuleris, iam dicti praesidio exempli 
me deliberare conabor. Discipulus: Dictum est in antiquis proverbiis quod non eadem com- 
punetione dolet qui pro muneribus lacrimatur et qui sui dolore corporis gravatur. Neque 
regem adeo dilexit fabulator, sicut et tu me diligis. Voluit enim fabulis suis eum aliquantum 
1 Sieque dulciter tenens eum tota nocte et alloquens de mane permisit eum abire H* — c. noctem 
mediam Y — 2 Mira protulisti P? — 3 tibi grave Bare — Quantum die meisten Hss, Quanto Bare Ch W? W° 
— 4 mereberis Lab. — 5 nondum satiaris Ms — investigare H? Poit W?, instare Bare. — 7 sufficiat Br? €! €? 
ChKrMsT — 9 confabulatorem Ch Corp M! W! — quinas W?, tres H? — 10 sollicitatus Lz — dormitare R 
— 13 visum f.s. satis Be? — Vellem nunc al. H® — 14 aliquam rem Lab. — enarrare A Ms W? — quae 
v. pluribus procedatur W? — 16 in neg. (auch in negotiatione) fehlt Lab. — 17 c. mille oves M! Ms; mille 
pecudes H? — XII. denar. A H° — 17/18 quod eo red. ex magna inundatione aqua sucer. M'; succederet Bx! H*, 
succreverat W? — 19 quomodo €! L! U — cum omnibus ov. Y — 20 quae . . valebat fehlt Lab. — cum nauta H*; 
quae amplius quam duas oves cum ductore non continebat P?, dahinter: Quo tacente rex ait: Cur non dicis 
amplius? Cui fabulator: Illa nav. parva erat, duas tantum continens oves cum ductore et ideo oportet nos 
expectare donec transeat cum ovibus. Quibus expectantibus irrepsit sompnus regi et obdormivit et nos cum 
eo requiescamus in pace-amen. Hijs dictis fab. obdormivit — 22 R. quidem KIM! — 23 fluvius Br? Ch H*, 
alveus Bx! — 26 alias et alias contexere M! W! — ex subsidio Br? — 27 liberare A ChH? — 28 sui cordis 
dolore H* — 29 aliquando Bare Br! €' €? Corp H? Kr T — 
Tom. XXXVIII. 
