XV. Exem- 
plum de de- 
cem cofris. 
en 
10 
20 
25 
20 
quod mulierem audisset cecidisse. Mulier vero videns hostium domus apertum.et non oblita 
suae artis domum intravit firmatoque hostio ascendit fenestram. Ille autem videns se esse 
deceptum inquit: O mulier fallax et plena arte diaboli, permitte me intrare et quicquid mihi 
forisfecisti me condonaturum tibi erede! At illa eum inerepans introitumque domus omnimodo 
facto atque sacramento denegans ait: O seductor, tuum esse atque tuum facinus parentibus 
tuis ostendam, quia unaquaque nocte es solitus ita furtim a me exire et meretrices adire. 
Et ita egit. Parentes vero haec audientes atque verum esse existimantes increpaverunt eum. 
Et ita mulier illa liberata arte sua flagitium quod meruerat in virum retrusit. Cui nihil 
profuit, immo obfuit mulierem custodisse: nam iste etiam accidit cumulus miseriae quod 
existimatione plurimorum quod patiebatur meruisse crederetur. Unde quidem bonis complu- 
ribus pulsus, dignitatibus exutus, existimatione foedatus ob uxoris maliloquium incestitatis 
tulit supplicium. 
Diseipulus: Nemo est qui se a mulieris ingenio custodire possit, nisi quem Deus custo- 
dierit, et haec talis narratio, ne ducam uxorem, est magna dehortatio. Magister: Non debes 
credere omnes mulieres esse tales, quoniam magna castitas atque magna bonitas in multis 
reperitur mulieribus, et scias in bona muliere bonam societatem reperiri posse, bonaque mulier 
fidelis custos est et bona domus. Salomon in fine libri proverbiorum suorum composuit 
viginti duos versus de laude atque bonitate mulieris bonae. Discipulus ad haec: Bene me 
confortasti! Sed audisti tamen aliquam mulierem quae sui sensus ingenium niteretur mittere 
in bonum? Magister ait: Audivi. Discipulus: Refer mihi de illa, quia videtur mihi res nova! 
Magister: 
ictum fuit mihi quod quidam Hyspanus perrexit Mech, et dum ibat pervenit in Aegyp- 
p tum. Qui deserta terrae intrare volens et transire cogitavit quod peeuniam suam in 
Aegypto dimitteret. Et antequam dimittere voluisset, interrogavit si aliquis fidelis homo esset 
in illa regione cui posset pecuniam suam committere. Et ostenderunt ei antiquum hominem 
nominatum probitate fidelitatis. Cui de suo mille talenta commisit. Deinde perrexit factoque 
itinere ad illum rediit cui pecuniam commisit, et quod commiserat ab eo quaesivit. At ille 
1/3 eigentümlich Bg! Kl: Mulier autem abscondita ut ost. ap. vidit non obl. s. a. domum intravit, 
ostium apertum clausit, clausum firmavit, illo firmato fen. ascendit; sed vir cernens se esse dec. — 2 suae ne- 
quitiae Cpm — 3 plena nequam arte Cpm — 4 forefec. Ch Corp Ctr P^ P* Poit, forfec. AH? — 5 häufige Korrup- 
telen: o. factoque sacr. die meisten Hss; o. facto sacr. Barc €? (omnino) Ch E? Ms; o. sanctoque sacr. L'; omniro 
factoque iuramemto Br?; omnino et sacr. Lab.; omnino clauso cum sacr. Y; omnimodo factura atque sacr. H5; 
omnino et actu et sacr. I — 6 par. tuis et meis H? — ost. quomodo singulis noctibus solitus es me dimissa 
mer. adire. Et sicut dixerat in crastinum opere complevit Bg! Kl — falsch sollicitus Lab. — 6 adire et me 
reclusam ob hoc tenere H? — 8 retorsit Bg! €' €* Ch H* R V, detrusit Lab. Bare, convertit P? — 9 i. multum 
obfuit U; sed multum obfuit Bg! KI — accedit M! — 10 bon. quam pluribus gleich häufig, quam plurimis Ch P! P? 
— 11 incastitatis Br? M! W!; incestus Lab. (Barc Br? Lz M? M? P!), necessitatis €? Ch IP* — 17 fid. custos est 
bonae (suae H?) domus Y — fid. c. est et bona domui Kr — 18 de laude atque probitate Ms; de L ac fide H*; 
in laudem mul. bonae P! — 19 sui spiritus Br? Br? — 19/20 in bonum convertere ac mittere conaretur W? — 
20 magna res Bx! Ctr; res nova et mira H*; bona res M! W! — 22 perr. Mecam Br°; in longinquam terram Bx! 
— perv. in Aethiopiam U — 25 notum hom. Kl; amicum hom. W!; notum probitate et fidelitate P®; probi- 
tate fidelem V; fidelitate probum M! W! — 26 finitoque M! W!, peractoque it. €* — requisivit €? Cpm Ctr Kr 
Tom. XXXVIII. 
