23 
posset puerum decipere, quadam die venit ad puerum et inquit ei: O puer, accommoda mihi 
parvam tuae partem curiae pretio, quoniam in ea sub terra decem tonellos cum oleo custo- 
dire volo; et nihil tibi nocebunt et habebis inde aliquod sustentamentum vitae. Puer autem 
coactus necessitate concessit et dedit illi claves domus. Iuvenis vero interim more solito 
liberis liberaliter serviens vietum perquisivit. At dives homo acceptis clavibus curiam iu- 
venis suffodiens quinque tonellos plenos oleo ibi recondidit et quinque dimidios. Et hoc facto 
iuvenem advocavit clavesque domus illi tribuens ait: O iuvenis, oleum meum tibi committo 
atque in tua custodia trado. Iuvenis simplex putans omnes tonellos esse plenos in custodia 
recepit. At post longum tempus contigit quod in terra illa oleum carum fuit. Dives hoc 
videns puero inquit: O amice, veni et iuva me oleum meum effodere quod tuae iam dudum 
mandavi custodiae, et laboris praemium accipies et tutelae. Iuvenis audita prece cum pretio 
diviti concessit, ut secundum posse suum eum iuvaret. Dives vero non oblitus fraudis suae 
nequissimae adduxit homines, ut oleum emerent. Quibus adductis terram aperuerunt et 
quinque plenos tonellos et quinque dimidios invenerunt. Perceptis talibus advocavit puerum 
ita dicendo: Amice, causa tuae custodiae amisi oleum: insuper quod tibi commisi, fraudu- 
lenter abstulisti. Quapropter volo ut mea mihi restituas. His dictis eum accepit et vellet 
nollet ad iustitiam deduxit. Iustitia eum videns accusavit, sed iuvenis quid contra diceret 
nescivit, sed tamen indutias unius diei quaesivit. (Quod iustitia, quia iustum erat, concessit. 
In civitate .autem illa morabatur quidam philosophus, qui cognominabatur Auxilium Egen- 
tium, bonus homo atque religiosus. Iuvenis autem audito bonitatis illius praeconio perrexit 
ad eum quaesivitque ab eo consilium dicens: Si vera sunt quae multis referentibus de te 
mihi dicta sunt, more domestico fer mihi auxilium, etenim iniuste accusor. Philosophus audita 
prece iuvenis interrogavit si iuste vel iniuste accusarent eum. luvenis vero quod iniuste 
accusaretur, firmavit sacramento. Audita rei sinceritate philosophus pietate commotus ait: 
Auxiliante Deo feram tibi auxilium; sed sicut a iustitia respectum usque in crastinam diem 
accepisti, quin eas ad placita dimittere noli, et ero ibi paratus succurrere tuae veritati atque 
eorum nocere falsitati. luvenis autem quod philosophus ei iusserat egit. Mane autem facto 
venit philosophus ad iustitiam. Quem postquam vidit iustitia, ut sapientem et philosophum 
vocavit vocatumque iuxta se sedere fecit. Inde iustitia vocavit accusantes et accusatum 
et praecepit ut suorum recordarentur placitorum; et ita fecerunt. lllis vero sic coram astan- 
1 dec. excogitavit fraudem et dolo concepto in animo venit ad p. H* — 2 portiunculam P? — 3 noce- 
bit Barc Br? H? K1 P? — sed hab. Br? €! M? — 4 auch iterum — 6 effodiens foveam fecit in qua quinque H? — 
et qu. semiplenos reposuit H* — 7 O puer tolle claves ol. W* — 10 audiens Ms W? — effundere Bx! Ms P^ — 
11 commendavi Br! Br? Poit U W? — utile für et tutelae Ms — 11/12 aud. voce cum pretio div. laetus favit W? 
— 14 semiplenos €? H? — 16 restaures Kl P° — cepit gleich häufig — 17 deduxit: Existens autem coram iudice 
puerum accusavit W? — 19 egenorum Lz, miserorum Br? Poit W! (mis. et” egentium P?); consilium egen- 
tium Br' Kr — 20 bonit. et prudentiae W? — 21 sibique pro Deo et misericordia consilium petiit exhiberi 
dicens W? — de tua bonitate ac misericordia W? — 23 more solito Be? P! : domestico amore W?; amore Dei H?, 
more domestico et amore Dei P? — 23 accusaret eum P'; accusaretur häufig, eum accusaverat W* — 
24 iuramento Br? — veritate Lab. und sonst (verit. vel sincer. M! Wi) — 25 terminum usq. H* W? — 26 accep. 
cras ad plac. veni Ms; noli dim. quin coram iudice mane vadas W? — tibi tuaeque ver. Bx! Mg — 27 illius 
noc. f. H* — 29 accusantem Barc H? Kl — 30 ut causam suam recordari deberent W?; ut suas proponerent 
rationes H?; praecepit seriem rei recordari P? | 
N:o 4. 
0 
