- 25 
dictum est, se nihil amplius invenisse iuravit. Sed dum sermo huiuscemodi pauperum divi- 
tumque per ora discurreret, ministris referentibus tandem percussit aures regis. Quod simul 
audivit, divitem et pauperem et pecuniam sibi praesentari praecepit. Adduetis omnibus rex 
philosophum qui vocabatur Auxilium Miserorum cum aliis sapientibus ad se vocavit eisque 
accusatoris vocem et accusati audire et enodare praecepit. Philosophus hoc audiens com- 
motus pietate pauperem ad se vocavit et ait ei secrete: Dic mihi, frater, si huius hominis 
pecuniam habueris; quodsi non habueris, auxiliante Deo te liberare conabor. Ad haec pauper: 
Seit Deus quod reddidi quantum inveni! Inde philosophus ad regem: Si rectum inde iudicium 
vobis audire placuerit, dicam. Rex hoc audiens ut indicaret rogavit. "Tunc philosophus regi: 
Iste homo dives bonus multum est et credibilis et veritatis magnum habet testimonium, et 
non est credibile eum aliquid interrogare quod non amisisset. Et ex alia parte credibile 
quidem mihi videtur quod iste pauper homo nihil amplius invenit quam quod reddidit, quia 
malus homo si esset, non quod reddidit redderet, immo totum celaret. Inde rex: Quid autem 
iudicas inde, philosophe? Philosophus: O rex, sume censum et da ex eo pauperi centum 
talenta, et quod remanserit serva donec veniat qui censum interroget, quia non est hio, 
cuius iste census sit; et iste dives homo eat ad praeconem et faciat interrogare saeculum 
cum duobus serpentibus. Regi autem placuit hoc iudicium atque omnibus ibi circumstan- 
tibus. Dives vero qui sacculum perdiderat, hoc audiens inquit: Bone rex, dico tibi in veritate 
censum istum fuisse meum, sed quia volebam pauperi homini quod praeco promiserat auferre, 
dixi adhue mihi alium serpentem deesse. Sed modo, rex, mei miserere et quod praeco 
promisit reddam pauperi. Rex inde suum tradidit censum diviti, dives autem pauperi, et ita 
philosophus sensu atque ingenio pauperem liberavit. 
Discipulus: Apparet hoc esse ingenium philosophiae, et hoc exemplo non est mirum quod 
de duabus mulieribus Salomon iudicavit. 
Philosophus ait: Ne aggrediaris viam cum aliquo, nisi eum prius agnoveris! Si 
quisquam tibi ignotus se in via associaverit iterque tuum investigaverit, dic te longius velle 
ire-quam disposueris; et si detulerit lanceam, vade ad dexteram; si ensem, vade ad sinistram. 
1 dicebat Lab. Barc H? (dicebat et iuravit. Sed) — 2 perc. ora falsch Lab. €! PS (perc. ad ora); pervenit 
ad aures M? — 2/3 ut aud. Corp Mg; simul ut aud. Ms U — 4 Aux. egentium Be? P? — eigentümlich Gruppe 
Bg: E? Kl Mg: ad se vocavit etait: Volo ut ad discernendam veritatem inter istos mecum adsistatis (assistas Mg). 
Philos. autem ad se vocato paupere dixit: Verum (Veritatem Bg!) mihi agnosce de pecunia inventa si super 
plus quod interrogo non (nihil E?) habueris. Quodsi non habueris deo auxiliante etc. (pec. inventa et si 
super plus quam interroget non habueris auxil. deo etc. Kl) — 5—7 Kürzung Lab.: commotus pietate pau- 
peris ait: Auxiliante Deo etc. — Oft Augensprung hinter habueris, auch fehlt meist ei secrete — 7 quam si 
non habueris H? — deliberare Br! — 8 redd. omnem quam inv. Corp; reddidi nullo cogente qu. inv. Be? — 
10—11 Kürzung Lab.: Iste homo dives bonus est multum et non est credibile — 11 amisit Corp. — 13/14 reddi- 
disset .. . celasset Bx! H: M: PP W* — 15 qui c. quaerat Lab., qui c. petat H? — 16 oft saccellum (Lab.) — 19 esse 
meum Bx! M! — nolebam ... reddere Lt Y — quod promiseram Ms — 20/21 quod promisi voce praeconis H? 
— 22 ita ingenio philosophi deliberatus pauper et lucratus est P? — 23 philosophi Br? Br? M! — non miror 
quod P!; hoc exemplum etiam est mirum H? — 25 cognoveris Lab. C? Poit und sonst — 26 finge te I — 
27 proposueris A 
N:o 4. 
20 
25 
De societate 
ignota. 
