41 
sibi servis, non ipsa tibi. Itaque servus es eius, qui mihi servit. Tunc rex defixo paululum 
visu sic coepit loqui: Ut patet in verbis tuis, nihil meae potentiam gloriae vereris. Cui 
philosophus in angustam suae mentis sedem receptus ait: Scis ipse nimium tibi ambitionem 
rerum mortalium dominatam fuisse et materiam gerendis rebus te optavisse, quo ne virtus 
tua ut ipse fateris consenesceret tacita; sed ob cupidinem gloriae sicut rei sinceritas est fecisti 
adipiscendae. Quae gloria quam sit exilis et totius vacua ponderis, sic considera: Tuae prae- 
teritae gloriae potentia, utpote quae iam nulla est, metuenda non est; sed neque futura, 
cuius eventus dubitabilis et incertus est; de praesenti constat quod ita parva est quod 
momentanea quasi in ictu oculi sit annullanda: ob hoc ergo in nulla parte sui est formidanda. 
— Perceptis itaque philosophi verbis rex ait complicibus suis: Servus Dei est! Videte ne 
quid molestum ei faciatis aut inhonestum. 
ltem discipulus magistro: Cum saecularia ita sint exilia, cur praeparamus tanta quasi 
durabilia? Magister: Quoniam vitae terminus est incertus. Et philosophus ait: Operare pro 
futuro saeculo quasi nune sis moriturus, et pro praesenti sicut semper victurus. Melius 
enim est quod post mortem tuam a te quaesita habeant inimiei quam in vita tua egeas quod 
tibi subveniant amici. 
Alius: Saeculum est quasi transitus: ob hoc itaque cum honestate tibi omnia pro- 
vide, quia brevis est cursus vitae. 
Alius: Saeculum et quasi pons: transi ergo, ne hospiteris. 
Et alius: Saeculum est quasi pons instabilis: cuius introitus est matris uterus, et 
eiusdem mors erit exitus. 
Dicit versificator: Mors est porta patens terrenis pervia cunctis; 
Sed quaero post hanc quae sit habenda domus. 
Est enim domus delitiarum deo famulantium; est et diversa poenas promerentium. 
Arabs interrogavit patrem: Quomodo domum delitiarum et gloriam eius lucrari 
potero? Pater: Quiequid melius et pretiosius habes, repone in ea custodiendum, et invenies 
cum illac veneris tibi paratum. Filius: Quomodo possum in eam domum pecuniam praemit- 
tere, cuius hostium nondum novi adire? Pater: Audi quod fecit filius consiliarii regis post 
obitum patris. Filius: Pater, fare, nec subterfugiam monitis obedire. Pater: 
1 quae mihi serv. Corp Ctr H? K1 Kr M: P^ — 2 paret Br'Kr — nihilum esse potentiam confi- 
teris Lab.; humanae für meae Bare — 3 in angustia Br! Ch Kr P? V; meae mentis Corp — 4 finales quo für 
quod nur Ch Kr Ms TW? — 5 consenesceret korrumpiert in consuesceret Lab. assuesceret M*, cognosceret Br! 
— ob cupiditatem Cpt W? — 6 gloria potentiae H? Kl Kr U — 8 ev. instabilis Be!, debilis P5, dubius W* — 
10 Perc. denique gleich oft — commilitonibus suis Bx' — 12 Cum celeria Lab. — sint labilia et transitoria V 
— properamus ad tanta Br?; properamus ad ea Ch — 14 non für nunc Corp Ch — 15 egeas et quaeras P? V 
— 16 inimici Lab. Cpt — 17 Saec. . .. transitus fehlt Lab. — quasi transiturus A Mg V; quasi ros matu- 
tinus Bare — 19 Diese Sentenz fehlt Lab. — 20 für pons falsches fons Lab. (Br? Lz M? M? P: P* W5), portus L* 
— 23 quae sit amena domus Bare — 24 verderbt diversa poena Br' Corp M! M? Y; diversas poenas Lz M* W* 
— est et domus tenebrarum p. prom. P? — 28 non novi gleich häufig — Fac quod fecit M! — 29 vere für 
fare Br! Kr — ne subterf. Br! Kr Lz Ms P5; ne subfugiam A V 
N:o 4. 6 
Ha 
0 
De vitae termino. 
