[2] 
10 
15 
20 
25 
30 
58 Freie Versionen. 
ei negavit introitum et aiti: O seductor, omne tuum facinus clero et parentibus manifestabo meis. Sic 
enim solebas unaquaque nocte clam exire et meretrices adire. "Tota nocte prohibuit viro introitum 
et facto mane querimoniam detulit ad clerum et ad parentes suos, et omnis culpa iu virum redundavit. 
Breslau, Un. Bibl. I. F. 180 (Br?), fol. 49'b [U. T. S. 3, 14] 
.. vel nimium mille amicos. Dieo tibi: Petrus Amfulsus dixit quod Arabs phylosophus moriens 
quaesivit a filio suo: Quot amicos acquisivisti? Qui ei respondit quod multos. Dixit phylosophus: 
Non sit tibi parum unum habere inimicum nec multum mille. habere amicos, quia inter mille vix 
unus invenitur verus. Eccl 16. "Vix de mille unum reperi, et quem reputes amicum nisi probave- 
ris? Quia ille solus amicus tuus qui non deseruit te in necessitate. Tune praecepit filio, ut vitulum 
laniaret et in sacco poneret. (Damn: Arabs moriturus . . .). 
[U. T. Ex. VII] 
Dixit Amphulsus quod duo socii clerici euntes per civitatem audierunt dulcissime cantantes 
in taberna cum fistulis invitantes eos ad potum. Tune dixit unus alteri: Philosophus dicit: Non est 
transeundum per sedem gentis iniquae. Non ibimus ad eos. Et hijs dietis sectis sic inde alius al- 
lectus tam dulcedine cantus quam aviditate potus. Cum declinasset, ad eos praepositus venit villae 
cuiusdam, in qua fecerant homicidium, et cepit omnes et suspendit et clericum illum. Tune cum eis 
suspenderetur: Modo, inquit, experimento scio et tarde doleo: Adeo fatuus est qui non credit sa- 
pienti de vitando consortio pravorum (Dann der eigentliche Text 13,1). 
Breslau, Un. Bibl I. F. 250 (Br?), fol. 527» [U. T. Ex. II] 
Tune pater retulit sibi de duobus negotiatoribus, quorum unus fuit in Aegypto, alter vero 
Valchae, et solo auditu se cognoverant per nuntios quos pro necessariis mittebant. Contigit semel 
illum venire in Aegyptum, et in domo amici infirmabatur et medici dixerunt eum amore languere. 
lpse autem audiens omnes puellas domus suae sibi adduxit, quarum nulla sibi placuit nisi 
puella desponsata sibi. Quo audito sibi eam tradidit cum omnibus sponsalibus suis. Et sic 
socius cum puella domum rediit. Factum est ut iste, qui puellam vias dederat, depauperatus 
est totaliter cogitavitque ire ad socium suum pro subsidio. Cum autem intraret civitatem tem- 
pore serotino, noluit intrare domum socii, ne ignotus repelleretur, sed intravit porticum eccle- 
siae, quo et fugit homicida. llle autem volens paupertatem suam morte finire dixit se homi- 
cidium fecisse. Mane autem cum duceretur ad supplicium, socius diligenter intuens eum cognovit, 
et cogitans quod post mortem non posset sibi satisfacere, dicebat non illum, sed se ipsum homici- 
dium fecisse; et sic simul ducebantur vinculati. (Quod intuens reus huius, facti videns illos pro se 
ad tormenta duci, timens divinam ultionem sibi graviorem inminere, se actorem huius facti esse pro- 
didit. Quod homines admirantes. hoc factum totum regi narraverunt. Qui eos omnes illaesos 
dimisit, et sic iste dives suum pauperem socium in domum suam laetanter recepit. Post aliquantum 
tempus dixit sibi: Si mecum manere volueris, omnia mea nobis communia erunt; si autem abire vo- 
lueris, omnia mea aequa lance dividemus. Ille autem dulcedine natalis amicitiae imitatus (!) partem 
substantiae recepit et domum rediit opulentus. Hij fuerunt perfecti amici. 
Tom. XXX VIII. 
