- Freie Versionen. * 59 
[U. T. Ex. XVII.] 
Dictum fuit..,in sacculo quae tamen amisit simul. Quidam vero pauper iter faciens invenit 
istum saccum et domum portans ostendit uxori suae, quae consuluit ut donum Dei servaret. Dives autem 
qui saccum perdiderat, fecit clamare praeconem, ut si quis haberet illum saccum, daret sibi centum libras. 
Quo audito pauper maluit centum libras iuste quam totum iniuste. Dives autem recepto sacco volens 
fraudem facere illi, dicebat adhue unum serpentem fuisse in sacco; quem exquisivit ab eo, etiam eum 5 
iudicio convenit. Cum ergo pauper angustiaretur, philosophus interrogavit ab eo, utrum plus invenis- 
set in sacco vel non. Cum aequo iuramento dixit quod non. Tune philosophus dixit regi: Domine, 
ille est bonus homo; si plus invenisset, plus reddidisset. Si enim malus fuisset, nec hoc reddidisset. 
Ille ergo saccus non fuit hominis illius, quia ille perdidit saecum cum duobus serpentibus.  Vi- 
deas ergo, cuius sit, et reddas sibi. Quo audito dives dixit: Domine rex, iste saccus est meus et 10 
detis mihi eum, et ego dabo pauperi promissum. Dixi enim esse duos serpentes, ut pauperem dece- 
pissem. Et ita philosophus sensu atque ingenio pauperem liberavit. 
London, Harley 463 (H !) fol. 20v [U. T. Ex. XIII.] 
Audivi de quadam vetula quae non poterat quandam matronam inducere, ut iuveni consenti- 
ret. Tune ait iuveni: Finge te infirmum et significa mulieri illi quod amore eius infirmaris. Ve- 
tula autem catulam suam tribus diebus ieiunare fecit et postea panem cum synapio ei ad manducan- 15 
dum dedit. Et ducens eam secum ad domum mulieris [venit], et catula coepit laerimari pro angustia 
synapis. Cumque matrona quaereret, quare catula illa lacrimas effunderet, vetula suspirans respon- 
dit: Haee fuit quaedam mulier, quae permisit iuvenem mori amore ipsius. Cumque iuvenis ille gra- 
viter infirmaret[ur], cogitavit quomodo posset se de illa vindicare et quibusdam sortilegiis mutavit il- 
lam in eatulam. Quod Deus fieri permisit pro peccato suo, eo quod hominem mori permisit quem a 20 
morte liberasse potuit. Et ecce modo paenitens plorat, eo quod voluntati iuvenis non consensit. Tunc 
matrona timens ne idem contingeret sibi, ait: Vae mihi! Quidam infirmatur usque ad mortem, eo quod 
nolui ei consentire. Et ita induxit matronam ut iuveni consentiret. 
Laon, 461 (La) fol LXVIL [U. T. S. 33, 14] 
... Sed tamen illud carmen mihi die, ne si forte filium habuero, paupertatem incurrat. Quod 
carmen quasi tandem devictus dixit uxori suae. Et mox fingens fatigatum et dormientem stertere 25 
coepit. Gavisus inde fur qui iam fenestram ascenderat, audito carmine septies dieto arripuit radium 
lunae et in securitate sui carminis volens descendere ei se commisit. Qui subito laxis manibus et 
pedibus corruit et frangendo sibi crus et brachium magnum strepitum fecit in domo. Ex quo quasi 
evigilans dominus eum stupore ait: Et ecce tu quis es qui ita cecidisti? At ille: Ego, domine, sum 
ille fur infelix qui tuis verbis falsis credidi et totus confractus sum. 30 
[U. T. S. 35, 24] 
-.. totius sui regni habenas commisit ut ad eius ordinationem totum regnum penitus dispo- 
neretur. Frater eius quidam alterius regni mercator dives et cautus audito de magnifieatione fratris 
sui et quod ita exaltatus esset tanquam totius unius regni solus gubernator, praemisso nuntio fratrem 
causa visitationis honorifice adiit. Cui frater suus, regis minister, recepto nuntio gaudens honorifice 
occurrit et honorabilius recepit et tractavit. Transactis autem aliquot diebus proviso loco et tempore 35 
N:o 4. 
