Freie Versionen. 61 
[U. T. Ex. XXVIII.] 
Quidam saeculares tumultus volens evitare et agrestem vitam ducere invia nemoris adiit et 
ibi dimidium tugurii(!) inhabitavit, cuius fundum vento et imbribus opposuit et aperturam soli. Quem 
venatores regis casu invenientes coeperunt illudere et temptare eius tugurium revolvendo solis ameni- 
tatem ei auferre, quoniam pediculos suos eum suífocantem invenerunt. Quibus placido vultu dixit: 
Quod non mihi datis, auferre non praesumatis! Cuius habitum et condicionem omni modo contemp- 
nentes dixerunt ei: Vide ne ete. (u. T. S. 40, 15 —17)... immo mei servi servus. Quo audito et 
rapti in furorem, dum de eius turpi et atroci morte tractarent, rex superveniens, quae audita et acta 
fuerant eorumdem relatu cognovit. Quod rex volens propius experiri .. . 
[U. T. S. 15, 20.] 
... Mater non habens locum ubi amasium posset abscondere, timuit et dubitavit.  Festinan- 
ter surrexit et evaginatum gladium amasio tradidit iubens eum stare elevato gladio iuxta ingressum 
domus, et si forte intrans maritus aliquid loqueretur, ut ille penitus mutus esset. Atque ita factum 
est. Maritus intrans et illo viso stupescens ait: Tu quis es? Quo nihil penitus respondente maritus 
amplius stupuit. Atque accurrens vetula ait: Care mi, tace, ne quis te audiat. Et maritus vehe- 
mentius admirans: Quid est hoc, inquit, cara domina? Et illa: Fili mi, persequebantur istum tres viri 
usque ad mortem et nos istum fugientem et clamantem cum gladio clam intrare permisimus, quous- 
que hostes eius pertransissent. Qui te videns intrare timens ne forte aliquis ex illis esses, nichil po- 
tuit tibi stupidus respondere. At maritus: Valeat prudentia tua, cara domina, quae sic hominem a 
morte liberasti. Et accipiens illum maritus affectionavit et tota die eum in domo sua quiescere fecit 
et in nocte exire permisit. 
[U. T. S. 19, 16] 
... tanquam nescius quid sit. Illa videns se aperte deprehensam iudicat se sola supplica- 
tione, actu et planctu posse evadere. Veniam humillime rogat, firmissime promittens ot iurans 
nunquam in tota vita sua facere amplius recidivam. Dominus mirabiliter ira succensus in nullo eam 
exaudit, immo iurat se eam relicturum ita usque in mane et eam populo ita expositurum et parenti- 
bus suis ostensurum obprobrium suum. Et quanto plus hoc iurat, et illa plus supplicat pro venia. 
Cuius preces et planetum cum dominus in nullo admitteret, addit mulier et dicit quod nisi ei aperiret, 
in puteum qui scilicet iuxta domum erat se iactabit et sic tanquam reus suae mortis ab amicis suis 
accusabitur. Quo dieto eum maritus in nullo moveretur, illa ex toto tacens et a planctu suo cessans 
magnum lapidem subito in puteum proiecit et se retro puteum abscondit. Dominus audito quod dixe- 
rat et sonitu territus et dolens supra modum ad ostium venit et ipso aperto quam citius ad puteum 
accurrit servare volens si posset uxorem suam. Quae iuxta puteum latitans ut ostium vidit apertum, 
velociter cucurrit, intravit et ostium post se firmavit. Videns ergo dominus se turpiter deceptum ve- 
nit ad ostium humiliter uxorem suam implorans ut ei aperiat, dicens: O mulier totius fraudis ma- 
gistra, aperi et ego exnunc tibi condono, quiequid mihi forefecisti. Quae verba eum ipso despiciens 
penitus exclamavit: O improbe et nequam, modo revelavit Dominus qualiter mihi fidem servasti qui 
singulis noctibus ita ad meretrices tuas me spreta exibas. Certe, non intrabis quousque parentes mei 
et tui vituperium tuum manifeste viderint. Ita ergo mulier propriam infamiam retorsit in maritum. 
N:o 4. 
10 
20 
25 
30 
35 
