il 
2 
20 
2 
[21 
30 
35 
40 
62 Freie Versionen. 
[U. T. Ex. XV.] 
Quidam Hyspanus dives in regionem valde longinquam voluit proficisci et transiens per Ae- 
gyptum cogitavit quod magnam partem pecuniae suae ibi dimitteret. Quaesivit cui posset pecuniam 
suam committere. Ostenderunt ei nominatissimum senem fidelitatis. Cui de suo mille talenta com- 
misit. Viam suam fecit, rediit, depositum quaerit. Senex eum etiam se alias vidisse denegavit. 
Hyspanus dolens et territus bonos viros patriae adit, quibus totum factum exponit. llli de 
fidelitate senis vehementer praesumentes minime ei credere poterant. Hyspanus tamen ad do- 
mum senis frequentissime redibat, ipsum humiliter implorans ut sibi depositum redderet. Senex 
ile nequam Hyspanum magis ac magis increpabat, addens terribiliter quod nisi ab eo rediret 
et ab eo pecuniam talem  exibere desisteret, ipsum ex merito suo poenas turpiter pati fa- 
ceret. Repulsus ille tristis et flens coepit abire, et eundo obviavit cuidam vetulae quae fragiles artus 
baculo sustentabat et per viam lapides, ne transeuntium pedes offenderent, locabat. Quae flentem et lu- 
gubrem aspiciens eum extraneum cogitavit et causam suae tristitiae quaerens tanquam pietate commota 
totum qualiter fuerat ab eo audivit. At illa: Fili mi, verum dixisti; dabo tibi consilium. Et ille: 
Quomodo hoe posset, ancilla Dei? Ad ille: Adduc mihi hominem de terra tua qui possit esse fidelis. 
At ille adduxit. Et illa eum decepti socio sic ordinavit, ut .x. cofros cum nobilibus ferraturis et ser- 
raturis apparatos minutis lapidibus plenos quaereret. (Quod totum factum est. "lunc vetula decepto: 
Modo quaere et homines qui sequantur me et socium tuum ad domum eius qui te decepit, deferentes 
hos decem cofros longo agmine, unus post alium. Et postquam primus intraverit, tu intra et pecu- 
niam tuam require. "Tune illa cum Socio decepti venit ad domum deceptoris sequentibus .x. homini- 
bus qui cofros portabant. Et intrans illa mulier ad deceptorem sic ait: Bone domine, quidam homo 
de Hyspania mecum hospitatus est, qui Meccam vult adire habetque auream pecuniam in .x. cofris 
alicui bono viro committendam, donec revertatur. Precor itaque te, ut amore Dei et mei eam reci- 
pias. Et quia te fidelem novi, nolo huie commendationi alium interesse. Et ecce intrat qui primum 
cofrum portabat, et paulo post intraturus erat cui pecuniam suam negaverat. Quem praeveniens de- 
fraudator surrexit et ei exiens obvius dixit: Amice, bene veneris tu! Ubi fuisti? Magnam moram fe- 
eisti. Veni et accipe pecuniam tuam quam tibi tam diu reservavi. Et ille recepta pecunia sua gau- 
dens exivit cum bona muliere et..x. cofris suis. 
RUE VITE] 
Habebat quidam iuvenis quandam domum pulchram et bonam, quae ad ipsum iure hereditario 
devenerat, contiguam domui cuiusdam divitis. Multas passus molestias et inedias nimias absque eo 
quod domum suam aliquo modo vellet vendere, licet multis cautelis, fallaciis et minis instaret ei di- 
ves, eius vicinus, ut eam ei venderet. Tandem accessit dives ad iuvenem dicens: Bone amice, mag- 
nam domum habes et amplam et. tibi penitus inutilem. Commoda mihi parvum divisorium in ea, 
ubi .x. dolia olei possim recondere: habebis inde commodum, et in nullo penitus dampnificabitur do- 
mus tua. Simplieiter intelligens.iuvenis verba divitis acquievit ei. Dives .x. dolia olei, videlicet quin- 
que plena quinque semiplena, in domo iuvenis recondit iuvene illo ignaro doli. Hoc facto dives ostia 
domus firmavit et claves tradidit iuveni dicens: Amice, seio quod fidelis es: fidei tuae committo haec 
x. dolia olei. Post aliquantum temporis venit dives ad iuvenem oleum suum repetens. Expectaverat 
autem dives tamdiu quod oleum in partibus illis carissimum erat. Dixit ergo dives iuveni: Amice, 
veni et extrahamus oleum meum qnod mihi servasti et pretium laboris accipe. Acquievit iuvenis 
preci et pretio. Vadunt et dives suae fraudis non immemor adducit homines secum, ut quod accidant 
videant. Extrahentes ergo oleum inveniunt quinque dolia plena et quinque semiplena. Et tune dives 
ad iuvenem: Amice, patet quod in tua custodia amisi oleum meum et insuper depositum apud te frau- 
dulenter tractasti. Vide, quanta olei caritas (Hs caristia); tantum dampnum mihi restitues. Et arripiens 
Tom. XXXVIII. 
