Freie Versionen. : 65 
fecit tribus diebus et totidem noctibus ieiunare. Die vero quarta panem synapi confectum catulae 
exhibuit ieiunanti: quem dum gustaret, coeperunt oculi sui prae amaritudine et fortitudine lacrimari. 
Postmodum anus ila pudicae dominae domum adivit, quam iuvenis adamabat, et eam sua lacrimans 
canicula sequebatur. Domina vero dictam anum propter habitum religionis ipsius alacriter et be- 
nigne recepit et caniculam fortiter lacrimantem respiciens inquit: Quid habet canicula haec? Cur tam 
graviter lacrimatur? Anus ad eam: Cara domina, non dicatis; dicere nequeo. At domina potius 
instat. Anus: Si dicerem, cor meum in corpore creparet. Meus est dolor perpetuus, qui me de 
cetero non relinquit, sed quotiens eam video, totiens crescit dolor. Domina fortius eam infestat, 
ut dieat. Ad haec anus: Cara domina, — fortiter suspirans et lacrimans — haec quam lacrimantem 
inspicitis, filia mea fuit, ceteras puellas puleritudine, sensu, castitate civitatis hujus excellens. Accidit 
quod quidam iuvenis exarsit in eam nec eius aspectu poterat sanari, unde quolibet die ad eam nunc- 
tios destinabat. Haec autem castitatis amica nunctios vanos remittebat, et quotiens temptabatur 
in amoris agone, magis pudica erat. luvenis videns quod non nutu, non nunctiis quicquam 
lucrari poterat, suis maleficis incantationibus — heu mihi tristis et misera — semper do- 
lens (Hs dolentem) lacrimando hanc meam filiam convertit in canem. Unde dolens se fore 
conversam in canem, quia prius consentire noluisset amori, lacrimari non desinit. Ad haee 
domina: Die mihi, quis iuvenis? At illa dicere contendebat. At domina: Expedit quod reveles. 
Anus: Mori suspicor, si propalo. Domina: Necesse est quod dieas. Anus: Cur vultis quod moriar? 
Ecce quando mihi menti venit, cor crepat. Domina: Omnimodo expedit quod dicas. At anus: Post- 
quam me tüeri non possum et vultis quod patior inde dolorem, dicam. Et nominavit iuvenem, qui 
dominam adamabat. Cui domina: Quid ergo faciam ego? Hic enim iuvenis me crimine diligens credo 
per nunctios millesies me requisivit, Ego siquidem eum semper castitatis amore contempsi. Pos- 
sumne perieulum istud incurrere? Consule, eara, mihi! Anus ad eam: Quod novit heri iuvenis, 
hodie noscit. Consulo ergo et laudo, ut quam citius potes, eius miserearis et facias velle suum, sicque 
poteris in tua forma et in tua pulcritudine permanere. Vade et mitte, ne differas; credo enim quod 
nunctia Dei sum, quae veni tibi casum tuum praenunctiare futurum. Hoc enim consilium tibi do pro 
Dei amore, qui me misit ad te, sicut credo, et pro remedio peccatorum meorum et quia misereor et 
compatior tibi. Ait domina: Precor, ut iuvenem hunc ad me introducas et bona munera de labore 
tibi donabo. Sic anus artificiosa dominam pudicam arte sua decipiens iuvenem ylarem et iocosum 
duxit ad dominam, et adsocians eos cum gaudio et muneribus ad propria remeavit. 
[U. T. Ex. XIV. 
De quodam iuvene ab uxore decepto. Una vero die dum ad fenestram existeret, quendam 
vidit iuvenem statura formosum et facie praeclara venustum. Quo viso mulier extemplo fuit iuvenis 
amore succensa et quomodo et cuiusmodi arte posset cum amato iuvene loqui, coepit anxie cogitare. 
Ipsa vero calliditate non vacua plena dolo pensavit quod cum dormiret dominus, claves hostii furare- 
tur. Quae sicut cogitavit mulier, effectui demandavit incipiens qualibet nocte inebriare maritum, ut 
securius exire valeret ad amicum et illius satisfacere voluntati. Dominus. vero phylosophicis monitis 
eruditus opinari coepit ullos mulieris actus absque dolo non esse et ad quid sua coniunx frequenter 
et quotidie vacaret. Quod ut sub occulto (!) poneret ebrium se. fore finxit. Cuius rei mulier inscia de 
lecto nocte consurgens perrexit ad hostium et aperiens amicum adivit. Vir autem suus in silentio 
' eonsurgens venit ad hostium, apertum clausit firmavitque, fenestram ascendit et stetit ibi donec in 
camisia suam revertentem vidit uxorem. Quae domum rediens pulsavit ad hostium. Vir audiens et 
videns interrogavit ut inscius, quis pulsaret. At ipsa culpae veniam postulans atque promit- 
tens se amplius non facturam blandis verbis virum allicere conatur, ut permitteret eam, cum dies 
appropinquaret, intrare. Sed effectu (Hs effecta) verba finaliter caruerunt, effusis (Hs effusit) omni- 
N:o 4. 9 
30 
25 
30 
