27 



exhibucriiiit, alii autcm niillam sui in moneta reliquerunt meinoriam. Ab 

 amio aerae taberistanensis 129 ustjue ad 137 dirhemi in Taberistàna cusi 

 nomine carent, et locum, ubi alias pracfectus sese nominabat, a voce so- 

 la afznd occnpatum vidcmus. Post obitum Omari ben-el-Alà, qui anno 162 

 HiHjrae (779 p. Chr.) huic provinciae iterum praeficiebatur, Jahja ben-Mûh- 

 „(h/ (j.-i^.^ ^ e<^r^^) J'^'" ''^""^ sequente 163 780 p. Chr.) seu erae tabe- 

 ristanensis 129 in locum ejus suffectus esse videtur. At Sehir-eddin tres 

 annos Omaro in secunda praefectura tribuit, et hunc omnino omittens statim 

 ad Abd-el-Hamid Madlirub procedit, et solus codex casanensis Jahjae no- 

 men interponit. Vid. Sehir-eddin pag^. rv.^ et r-rr Dir hem vero, quem 

 hic dedi, et qui, nuper repertus, in collectione Chr. Naumann! professons 

 lundensis servatur, primus Jahjae hujus nomen nobis offert, forte fortuna 

 arabice et evidentius exaratum, quam ut de ejus lectione dubitetur. Novum 

 igitur prodit testimonium de hujus generis monumentorum in historia illu- 

 stranda vi et momento. 



Vid. Tab. I, 4. 



