49 



torianam conduxit, plures hujus 2;entis liljeros virtute claros sibi proximos 

 fecit, cjuos inter Dplf emimiit, cui in ditione Samirrae praedia in feudum 

 data sunt, quae diu post omne eoruni genus exstinctum bona Djùfi appella- 

 Lantur. Anno 247 pridie quam el-Mutevekkil perenitus est, Djûf Baghdadi 

 obiit, et familia ejus in diversas terras dispersa stipendiis merendis victum 

 sibi comparare coacta est. De reliquis historia tacet, filium Toghdj (quae 

 vox in lingua Ferghanae Abd-el-Rahmanum s. servuni Dei niisericordis 

 significare dicitur) solum commemorans, qui Aegyptum petiens primum apud 

 Lulùum, Ahmedis Tulunidae mancipium, se recepit, postea vero in familiam 

 receptus est Isliàqi ibn-Qondudjiq, qui omnium terrarum inter Baghdadum 

 et el-Qairevânam sitaruni pracfectus jam diu a Khalifa renuntiatus erat, et 

 cum eo usque ad mortuum Ahmedem ben-Tulùn a. 270 (h80) continue 

 vixit. Post varios belli in Syria gesti casus, quum tandem a. 275 inter Is- 

 haqum ilium et Khumarùjam, Ahmedis Tulunidae filium, pax convenisset, 

 hie Toghdjum tanto prosequebatur fivore et studio, ut eum ab Ishaqo ac- 

 ceptum apud se semper retineret adeoque cumularet beneficiis, ut non rem 

 modo omnem familiärem suaque omnia ejus committeret curae, sed etiam 

 Damasco et Tiberiadi servum carum praeficeret. Deinde anno 270 Halebo 

 'praefectus, in ea mansit provincia, donee anno 282 et Khumarùja trucida- 

 retur et ipse de munere dejiceretur. Quo tunc sese verterif, non satis con- 

 stat. Aegyptum eum adiisse veri simillimum est. Partes postea el-Muktefii 

 khalifae, qui annos 289 — 295 regnabat, amplexus est. Scinius enim, hunc 

 klialifam Toghdjum a. 292 Halebo denuo praefecisse, eumque, hoc tem- 

 pore in Aegypto degentem, quum Halebum esset profectus eoque advenis- 

 set, jubente khalifa Baghdadum perrexisse. In hac urbe aliquamdiu moratus 

 iram movit el-Abbari ibn-el-Hasan summi veziri, qui adversos viri pollentis 

 conatus metuens, eum una cum filio Abu-Bekro Muhammede in vincula con- 

 jecit. Quo in carcere Toghdj ante annum 296 e vita decessit. 



Filius autem ejus Muhammed paullo post patrem mortuum in liber- 

 tatem restitutus, in varus temporis casibus conspicuum propediem se fecit. 

 Quum anno 296 el-Husein Hamdanida dux ille clarus, conjuratione facta 

 vezirum ilium e medio tolleret, qui adversus conjuratos, klialifam novum 

 Ibn-eI-Mutez2 volentes, jura el-Muqtadiri domini firmiter defendebat, Muham- 

 medi et Ubeid-allàho Toghdji filiis licuit vindictam ab hoste infestissimo pa- 

 tris sumere. Imperante el-Muqtadiro-billàh khalifa turbas et bella in omni- 

 bus fere imperii partibus excitari videmus. Non Carmatenses soli in Ara- 

 bia et in Africa Fatimidae fundamenta regni evertere conabantur, sed pro- 

 vinciarum etiam praefecti, turbine quasi jiotenti acti, in rebelliones undique 



A 



< 



4-* 



■î^ 



